سزای رنجبر گلشن امید، بس است
به دامن چمنی، گلبنی نشانیدن
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت به این نکته اشاره دارد که رنج و زحمت رنجبر به اندازه کافی است و اکنون وقت آن رسیده که زیبایی و شادی را در دامن طبیعت، همچون گلهای خوشبوی یک باغ، تجربه کند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.