گر شمع را ز شعله رهائی است آرزو
آتش چرا به خرمن پروانه میزند
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر به تضاد میان آزادی و تعلق اشاره میکند. او میگوید اگر شمع دنبال رهایی از شعله است، پس چرا آتش به پروانه لطمه میزند؟ همچنین به کبوتر سادهدل هشدار میدهد که در پی دانه، گرفتار دامها نشود. در کل، این اشعار بیانگر هشدار نسبت به افتادن در دام وسوسهها و تبعات ناشی از آن است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
سرمست، ای کبوترک ساده دل، مپر
در تیه آز، راه تو را دانه میزند