مثنویات، تمثیلات و مقطعات

شمارهٔ ۱۵۷ - نکوهش نکوهیده

سرودهٔ پروین اعتصامی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

جُعل پیر گفت با انگشت

که سر و روی ما سیاه مکن

۲

گفت، در خویش هم دمی بنگر

همه را سوی ما نگاه مکن

۳

این سیاهی، سیاهی تنِ توست

جاه مفروش و اشتباه مکن

۴

با تو، رنگ تو هست تا هستی

زین مکان، خیره عزم راه مکن

۵

سیه، ای بی‌خبر، سپید نشد

وقت شیرین خود تباه مکن

بازگشت به سروده‌های پروین اعتصامی