شمارهٔ ۱۵۵ - نکوهش بیجا

برداشت: یک روز، سیر به پیاز گفت: چقدر بوی بدی داری، تو واقعاً وضعیتی ناگوار داری!

برداشت: پیاز گفت: تو از عیب خود خیر نداری و به همین دلیل از دیگران ایراد می‌گیری

برداشت: زیبایی دیگران را با زشت‌رویی آنها نمی‌توان توصیف کرد، زیرا این کار باعث کاهش ارزش زیبایی می‌شود.

برداشت: تو فکر می‌کنی که با زیبایی‌ات میان سروها و لاله‌ها به چشم می‌آیی، اما در واقع این‌طور نیست.

برداشت: شاید بوی خوش مشک تاتاری را استشمام کنی یا عطر گل‌های بهشتی را احساس کنی.

برداشت: خودت را بی‌دلیل بزرگوار و مهم ندان، چرا که تو نیز جزو ساکنان این مکان هستی.

برداشت: اگر مسیر ما اشتباه و پرچالش است، تو چگونه می‌توانی این مسیر را دنبال کنی؟

برداشت: بهتر است که ابتدا به عیب‌های خود بپردازیم و آن‌ها را بشناسیم، پیش از آن‌که بخواهیم به عیب‌های دیگران توجه کنیم.

برداشت: ما به زبان ساده و با رویی شوخی‌آمیز زندگی می‌کنیم، اما تو چرا حاضر نیستی از ظاهر و رفتار جدی خود کاسته و کمی شوخی کنی؟