شمارهٔ ۱۴۸ - ناتوان

برداشت: جوانی یک روز از پیرمردی پرسید که زندگی در سن پیری چگونه است و چه طعم و حال و هوایی دارد.

برداشت: در این نامه نکته‌ای وجود دارد که معناش را تنها در زمان پیری می‌توانی بفهمی.

برداشت: تو که قدرت و توانایی داری، چرا از کسانی که در ناتوانی به سر می‌برند، سوال می‌کنی؟

برداشت: جوانی که خوب و با توجه باشد، مانند پرنده‌ای زیباست که در این خانهٔ خشک و بی‌روح نمی‌تواند بماند.

برداشت: اگر چیزی که من به تو به صورت رایگان بخشیدم، از دست تو می‌رود، پس اگر می‌توانی، آن را برای من نیز به رایگان نده.

برداشت: هر شادی و خوشحالی‌ای که من در این دنیا تجربه کرده‌ام، جهان قبل از من به اندازه‌ای بیشتر از آن، شادی و خوشحالی را سپری کرده است.

برداشت: زمانی که تمام دارایی‌ام از بین رفت، از فعالیت و تلاش بازماندم، زیرا زندگی همچون یک بازی است و بدون داشتن سرمایه، تجارت و بازار برایم بی‌معنا می‌شود.

برداشت: در حالی که من در خواب بودم و غفلت داشتم، دزد دنیا از من گنجی را دزدید.