شمارهٔ ۱۴۴ - مناظره

برداشت: شما حتما داستانی را شنیده‌اید که بین دو قطره خون چه اتفاقی افتاده و روزی بر سر یک موضوع خاص بحث و جدلی شکل گرفته است.

برداشت: یکی به دیگری گفت: تو چه کسی هستی که من اینجا زیر دست تاجوری افتاده‌ام؟

برداشت: گفت: من از پای خارکنی چکیده ام، به خاطر زخم نیشتری که بر او وارد شد.

برداشت: ما هر دو ز آب یک چشمه هستیم، پس چه غم دارد اگر هر یک از ما از وجود دیگری کم شده باشد.

برداشت: در اینجا بیان شده که هرچقدر هم که قطرات خون متفاوت باشند، وقتی در یک پیاله جمع شوند، تفاوتی بین آن‌ها وجود نخواهد داشت. این نشان می‌دهد که در نهایت، فرقی بین رگ و شریان نیست و همه به یک شکل و رنگ در می‌آیند.

برداشت: از ما، که دو قطرهٔ کوچک هستیم، چه کار مهمی برنمی‌آید؟ بیایید با هم یکی شویم و قطرهٔ بزرگ‌تری بسازیم.

برداشت: بیایید با تلاش و کوشش مشترک، به این نتیجه برسیم که افرادی که چنین راهی را می‌پیمایند، از هرگونه خطر و آسیبی در امان هستند.

برداشت: اگر از رودخانه‌ای پایین بیفتیم و به دریا برسیم، باید از جایی که سرچشمه می‌گیرد، به جستجو و جریان بیفتیم.

برداشت: او با خنده گفت که بین من و تو تفاوت زیاد است. تو از دست کسی بزرگ و محترم هستی، در حالی که من فقط از پای یک کارگر هستم.

برداشت: همراهی و اتحاد با کسانی که درد و رنج را درک می‌کنند، برای من بسیار دلنشین و مطلوب است، حتی اگر این همراهی با اشک و غم یتیمان باشد.

برداشت: تو به در میان شادی و آسایش به وجود آمده‌ای، در حالی که من با درد و زحمت به اینجا رسیده‌ام.

برداشت: غذای تو در آشپزخانه پادشاه آماده شده، و غذای من به آتش آه دل و آب دیدگان طبخ می‌شود.

برداشت: سرخی تو حاصل می ناب است و سرخی من از نکوهش خار و سوز جگر است.

برداشت: من را به سرزمین واقعیات، هزاران نفر می‌خرند؛ زیرا در دل من، گوهری پیدا شده است.

برداشت: وقایع و اتفاقات نمی‌توانند هویت و وجود مرا از بین ببرند. در حقیقت، با وجود تمامی چالش‌ها و سختی‌ها،  هرگز از ارزش و شایستگی من کاسته نخواهد شد.

برداشت: در این نشانه خونین، دو صد دریا پنهان است که از ساحل همه ی آنها کشتی پیروزی به چشم می‌آید.

برداشت: اگر کسانی که دربند هستند بخواهند به آزادی برسند، باید برای آن حرکت و تلاشی بکنند

برداشت: اگر خانه غارتگران در آتش بسوزد، یتیم و پیرزن تا این حد درد و رنج نخواهند کشید.

برداشت: اگر پسری درباره‌ی قتل پدرش سوال کند، نباید به خاطر آن، توسط افراد بی‌منطق و نادان کشته شود.

برداشت: اگر درخت ظلم و ستم با تبر مجازات قطع می شد، دیگر اینقدر ظلم و ستم به بار نمی آمد.

برداشت: آسمان قدیمی، اگر نبود صبر و سکوت، هرگز لباس ظلم را نمی‌دوخت.

برداشت: اگر فرد بد رفتاری را به دار بزنند، به جای او فرد دیگری جایگزین نمی‌شود، زیرا بر اساس زور و قدرت دیگران نیست که چنین جایگاهی پر شود.