شمارهٔ ۹۹ - عهد خونین

برداشت: پرنده‌ای از بالای دژ به ماکیانی نزدیک شد و از او درخواست ازدواج کرد.

برداشت: من از روزهای خوب و شاد زندگی‌ام کنار تنهایی، خیلی غمگین شدم.

برداشت: در صبحگاه از دور تو را دیدم و زیبایی و خلق و خوی تو به دل من نشست.

برداشت: زیبایی در هنگام حرکت و مهارت در درست عمل کردن در زمان مناسب نمایان می‌شود.

برداشت: اگر تو به ما روی خوش نشان دهی، ما آماده‌ایم که در خدمتت باشیم و از گفت‌وگو و ارتباط لذت ببریم.

برداشت: زندگی پربار و پر از نعمت‌ها را دارم، اما بدون دوست و همراه، این زندگی برایم مانند مرگ است.

برداشت: زندگی در شرایط سخت و بی‌ارزش چه فایده‌ای دارد؟ مثل این است که همیشه در تلاش باشی تا چیزهای بی‌اهمیت را جمع‌آوری کنی.

برداشت: اگر بخواهم از پرهای هدهد پیراهنی بسازم، این کار را انجام می‌دهم، اما اگر قرار است کابینتی بسازم، باید ارزن بیاورم.

برداشت: من از پرنده‌های ویژه و خاص پادشاه هستم و تمام روز را در شکارگاه خود می‌گذرانم.

برداشت: بیایید با هم پیمان و سوگند بخوریم، چه آزاد باشیم و چه در بند.

برداشت: تو به سادگی و با تلاش خود روزی و روزگار را به دست می‌آوری، اما من از طریق درک و آگاهی از زندگی و تجربیاتم به روزی می‌رسم.

برداشت: تو به مانند پاسبانی هستی که می‌ایستی و درنگ می‌کنی تا نشانی از من به فرزندان بی‌پناه من بدهی.

برداشت: در زمان‌هاي سخت و ناتوانی، دست یکدیگر را بگیریم و وقتی به آخرین لحظات زندگی رسیدیم، با هم از این دنیا برویم.

برداشت: گفت: مغز و عقل را در ظاهر و ظواهر نگذار و فریب نخور، زیرا که دشمن نمی‌تواند با این افسانه‌ها دوست شود.

برداشت: خرابی‌ها در این بنای ناتوان وجود دارد، برای ثبت آن باید به خون نوشت، این عهد و پیمان.

برداشت: تا زمانی که من به ضعف عادت دچار شوم، این پیوند برای تو قوی نخواهد بود و در قدرت تو نیست.

برداشت: صحبت کردن درباره این موضوع بیهوده است، زیرا چنین ارتباطی به سرانجامی تاریک می‌انجامد.

برداشت: از زندگی دوری نکن، ما را به سمت نیستی نفرست.

برداشت: وقتی چیزهای با ارزش و گرانبها داریم، به چیزهای کم ارزش و بی‌فایده نیاز نداریم. زمانی که ما از نعمت‌ها بهره‌مند هستیم، به چیزهای inferior و ناچیز توجهی نمی‌کنیم.

برداشت: ما نه هم‌فکر هستیم و نه با هم راز داریم. این راه نه انتهایی دارد و نه شروعی.

برداشت: کسی که امنیتی به دزد داد، در حقیقت او را به دام دزدی گرفتار کرد.

برداشت: این جمله به این معناست که هیچ نوع سوگندی، حتی سوگندهایی که ممکن است در نظر دیگران مهم باشند، در اینجا وجود ندارد. کسی نیست که نسبت به دیگران احساس دلسوزی کند یا به آنها توجهی داشته باشد. در واقع، نه دل کسی به حال دیگری می‌سوزد و نه عواطف یا وعده‌های مالی می‌تواند او را درگیر کند.

برداشت: اگر در دلت را به روی دیو باز کنی، وقتی که آن را باز کردی، دیگر جایی برای خودت نخواهی داشت.

برداشت: بهتر است به دوروئی و نفاق پرداخته نشود، زیرا این کار می‌تواند به اعتبار ما آسیب بزند.