شمارهٔ ۸۷ - شرط نیکنامی

برداشت: اگر انسان معروف و خوشنام نباشد، نباید از روی تعجب و خودخواهی به دنبال مأموریت‌های جدید و گم راهی نرود.

برداشت: در روزی که باید از اعمال خود پاسخگو باشیم، نباید بی‌عمل بمانیم و باید تلاش کنیم.

برداشت: اینا که خسته‌ان رو با طعنه‌هاشون ناراحت نکنید؛ چون این کار می‌تونه دل مردم رو به درد بیاره.

برداشت: این عبارت به این معناست که کسی با تکیه بر ثروت و مقام دیگران به خود قیمتی می‌دهد و خود را مانند سلیمان بزرگ می‌داند، در حالی که در واقعیت، فقط از قدرت و موجودیت دیگران برای ترساندن و تحت تأثیر قرار دادن دیگران استفاده می‌کند.

برداشت: ستم کردن بر کسانی که به ذلت افتاده‌اند، مثل این است که زهر را به جای شهد به آن‌ها بنوشانیم.

برداشت: در انتظار خوشی و لذت، در هر جایی که پر از نعمت و ثروت باشد، باید با اشتیاق و شجاعت اقدام کرد و از آن بهره‌مند شد.

برداشت: رفیق بودن برای کسانی که در مسیر درست زندگی گمراهند، به معنای دوری از دستورات منطقی و عقلانی است.

برداشت: گفتن عیب‌های دیگران، در واقع پوشاندن عیب‌های خودمان است.

برداشت: برای یک مقدار کمی آرد، در آسیاب زندگی، مردم را به دور می‌چرخاند چون سرنوشت.

برداشت: شرط داشتن یک نام نیک چیست؟ زیرا این نکته‌ای است که باید به آن توجه کنی و بیاموزی.

برداشت: برای کسی که ناتوان است، کندن خار از پای او کار دشواری است و اگر بخواهی از دامن خود غبار بزدایی، می‌توانی به سادگی این کار را انجام دهی.