شمارهٔ ۸۳ - سیه روی

برداشت: در گوشه‌ی آشپزخانه‌ی تاریک، تابه به دیگ گفت که تو از دل‌زدگی نمرده‌ای، چقدر نادان و بی‌خود بودی!

برداشت: پشت تو به خاطر گناهانی که مرتکب شده‌ای، مثل قیر سیاه شده است. تو که نمی‌دانی چه اشتباهاتی کرده‌ای، چقدر بی‌خبر هستی از عیوب خود.

برداشت: تو به واسطه تاریکی خود، هر روز بیشتر درگیر مشکلات و روزهای سیاه می‌شوی و نتیجه‌ی بدی از این وضعیت به‌دست می‌آوری.

برداشت: تمام عمر در این محیط سخت و پرمشقت مشغول کار بوده‌ای و هیچ پاداشی دریافت نکرده‌ای.

برداشت: گاهی از روی ناتوانی، به دیگران ظلم می‌کردی و گاهی به خاطر نادانی، در هیجان و شور و شوق گرفتار می‌شدی.

برداشت: در یک لحظه از آتش و آب تو، ظلم و مصیبت به ما رسید. لحظه‌ای نداشتیم و در نهایت، از دود و خشکی و رطوبت هم خبری نبود.

برداشت: نه در هیچ لحظه‌ای از حمله و فشار حوادث آرامش داشتی و نه از شب و نه از صبح اطلاعی داشتی.

برداشت: ای انسان بدشانس، اگر آسمان با تو دشمنی نمی‌کرد، این به این خاطر بود که خودت درگیر جنگ و ستیز نبودی.

برداشت: زمانه به تو آسیب رسانده، اما تو هرگز اعتراضی نکردی. تو همیشه خسته و در تلاش بودی و به سختی زندگی را ادامه می‌دادی.

برداشت: در مقابل تو که چهره‌ای تاریک و غم‌انگیز داری، دل من به چه حالتی درآمده است. اگر قدرت سفر و دوری از تو را داشتم، وضعیت من چه می‌شد؟

برداشت: چشم تو هیچ رنگی جز سیاهی را نمی‌تواند ببیند، بنابراین اگر بگوییم که تو نابینا بوده‌ای، چندان هم نادرست نیست.

برداشت: اگر در این دنیا تیره و تار، مثل ما لباس خود را بر نمی‌کَند، تو نیز می‌توانستی با نیک سیرتی و نام نیک، درخشنده و مشهور باشی.

برداشت: او پاسخ داد که ما هر دو شایسته ظلم هستیم و تو هم مانند من، بی‌هنر و ناتوان بودی.

برداشت: آتش و هیزم فقط به من آسیب نمی‌زنند، تو هم شایسته‌ی خاکستر و شعله می‌باشی.

برداشت: من و تو در یک مسیر معنوی حرکت می‌کنیم و تو نیز در گذشته‌ی خود، راهی مانند من را طی کرده‌ای.

برداشت: اگر از فکر تو به وجود آمده، باید می‌داشتیم که فکر بهتری از این روزهای خوب می‌توانست داشته باشد.

برداشت: آیا یادت هست که دیشب در اوایل صبح، وقتی در آتش شوق و عشق بودند، تا کمر در آن فرو رفته بودی؟

برداشت: اگر در این آشپزخانه نشسته‌ای، پس معلوم است که در آشپزخانه دیگری نبوده‌ای.

برداشت: به زیبایی و شگفتی نگاه کردی، اما به کسانی که در گناه غوطه‌ورند، ننگریستی؛ اگر نگاه می‌کردی به دامن سیاه خودت، چه می‌دیدی؟

برداشت: اگر تو هم مثل من غمگین و دل‌تیره بودی، من از تیرگی و سیاهی خودم بسیار ناراحت می‌شدم.