شمارهٔ ۷۰ - رنج نخست

برداشت: خار درشتی به پای یک کودک خردسال رفت و باعث شد که او نتواند به حرکت ادامه دهد و به همین دلیل شروع به گریه کرد.

برداشت: مادرش گفت این دشواری، نخستین گام است و در مسیر زندگی، خالی از مشکلات نیست.

برداشت: هنوز خیر و شر زندگی را در دفتر عمری که داری بررسی نکرده‌ای، و برای تو، راه و چاه یکی است.

برداشت: بسیاری از کودکان که به پای تو افتاده‌اند، در این عرصهٔ سخت و دشوار نیافتاده‌اند. آیا کسی می‌تواند عبرتی از این وضعیت بگیرد؟

برداشت: برای اینکه به درستی راه و رفتار را یاد بگیری، باید زحمت زیادی بکشی. اگر هیچ زحمتی نکشیده باشی، نمی‌توانی تفاوت بین درست و اشتباه را درک کنی.

برداشت: دل‌هایی که به شدت از غم می‌تپند، خوشی را تجربه نخواهند کرد. کسانی که به سرعت ناراحت می‌شوند، عمر طولانی نخواهند داشت.

برداشت: از دوران کودکی، خود را برای بزرگ شدن آماده کن. زمانی که حجاب ضعف و ناتوانی کنار رفت، اراده و عزم قوی تو به کار می‌آید.

برداشت: در این دشت، برای کسی که به زیبایی نگاه می‌کند، تفاوتی ندارد که چند نفر در اطرافش هستند؛ چه ده نفر باشند یا بیست نفر.

برداشت: هرگاه زخم و درد به سراغ انسان بیاید، فرقی نمی‌کند که در کجای بدن باشد، چه در سر، چه در سینه و چه در پا. همچنین اگر سال‌های عمر از دست برود، دیگر تفاوتی ندارد که یک سال باشد یا صد سال یا دویست سال.

برداشت: اگر هزار کوه در سر راهت قرار گیرد، به هزار راه دیگری برو. اگر تو را از پا در بیاورند، باز هم بایست و ادامه بده.