شمارهٔ ۶۸ - راه دل

برداشت: ای کسی که سال‌هاست در راهی به سوی نگاه دیگران قدم می‌زنی، باید بدان که این مسیر از دل و احساسات خودت می‌گذرد.

برداشت: اما راهی که قافله‌اش فقط برای مدتی اشکی می‌ریزد و دمی آه می‌کشد، اینچنین است.

برداشت: محل سکونت او آرزوی دل و شوقی برای من است، صدای زنگ او همچون ناله‌ای در دل شب است.

برداشت: ای کسی که هر کجا به تو نزدیک شوم، سجده‌گاه من است، در دل پاک من نیز یک درگاه برای تو وجود دارد.

برداشت: به دنبال کاروان نرو، زیرا در این مسیر برای هر قدمی که برداری، چاهی وجود دارد.

برداشت: سال‌ها در مسیری قدم زده‌ای و بی‌خبر از این هستی که کسی که تو را راهنمایی کرده، در واقع تو را به سمت گمراهی رسانده است.

برداشت: قصهٔ غم‌انگیز و سختی‌هایت را طولانی نکن؛ زیرا زندگی کوتاه است و باید از آن بهره ببری.

برداشت: ما را بر اساس اعمال و نیت‌های خوب و بدمان می‌سنجند، چه بزرگ باشیم و چه کوچک.

برداشت: زندگی مانند یک کشاورز است و سرنوشت ما همچون غربالی می‌باشد که در آن ارزش ما به اندازه‌ی گندم و کاه تعیین می‌شود.

برداشت: به عنوان یک نگهبان، دزد خود را بشناس و بدان که دنیا پر از دام‌ها و تله‌هاست.

برداشت: وجود ما مانند مرغابی‌هاست که هیچ‌گاه در امان نیستند، چرا که همچون چرخ‌فلک، همیشه یک روباه در کمین است.

برداشت: عجب است اگر او هم بخواهد مثل ما به فکر سود خود باشد، چون خودخواهی در نفس هم وجود دارد.

برداشت: در مسیر او هیچ نگهبانی نتوانست بایستد، زیرا دزد زمان، دزد آگاهی است.

برداشت: عمر انسان هر روز سپری می‌شود و تفاوتی ندارد که این روزها به سال تبدیل شوند یا به ماه. مهم این است که زمان در حال گذر است.

برداشت: برخی افراد در زندگی خود به خواسته‌ها و آرزوهایشان نمی‌رسند و گاهی به خاطر دوستان و همراهی دیگران موفقیت‌هایی را تجربه می‌کنند، اما در مواقعی هم احساس ناراحتی و محدودیت دارند.