شمارهٔ ۳۶ - پیک پیری

برداشت: از سر، موی سفیدی پیدا شده و این موی سفید باعث شده که او بر موی سیاه خود بخندد.

برداشت: چرا تو در جمع ما نشسته‌ای در حالی که از یک مسیر آمده‌ای و ما از مسیر دیگری آمده‌ایم؟

برداشت: او گفت که من بیهوده با تو وقت نگذراندم، اما به اجبار مرا نشاندند، خواه ناخواه.

برداشت: امروز زمانی برای شکفتن من است و نمی‌تواند انتظار بکشد، بنابراین گل سرنوشت من هم اکنون باید شکوفا شود.

برداشت: من در مسیر سرنوشت و تقدیر خود قدم می‌زنم و این مسیر من را به درستی هدایت کرده است، بنابراین گمراه نیستم.

برداشت: پیام‌آور پیرم، از دیدن من یکی گفت ای کاش و دیگری آهی کشید.

برداشت: هر کسی که به زندگی و وجود من توجه کرده، به دنیای هستی‌اش آسیب رسانده است.

برداشت: در روزگار جوانی، سپاهی وجود داشت که الان به خاطر تجربیات و چالاکی‌اش، دلاوری‌های پیران را به چالش کشیده و به نبرد فراخوانده است.

برداشت: زمانی که موی سیاه جوان و شاداب است، موی سپید چه انتظاری می‌تواند داشته باشد از اینکه به زوال و پیری دچار شود. افرادی که جوان و در اوج نشاط هستند، نمی‌توانند به طور کامل درک کنند که پیری و ضعف چه حسی دارد.

برداشت: رنگ‌های مختلفی بر فراز تاریکی وجود دارد، اما از سرنوشت و تقدیر نمی‌توان به خوبی باخبر شد.

برداشت: گاهی او رنگی تیره می‌گیرد و گاهی رنگی روشن، من چه گناهی کرده‌ام؟

برداشت: یک روز در دنیای سیاه و تیره بودم، اما ناگهان، سیاهی به روشنی تبدیل شد و خوشی به سراغم آمد.

برداشت: اگر تو هم بخواهی، مثل من خواهی شد؛ روزی بر این داستان شاهد خواهی بود.

برداشت: هر چیزی که درباره‌ام می‌دانی، امروز به من بخند. زیرا ممکن است در آینده، تو نیز مثل من دچار شرایطی شوی که برایت خندیدند و این مدت ممکن است به طول بینجامد.

برداشت: هر چه به رنگ‌های متفاوت و ویژگی‌های گوناگون داریم، در نهایت همگی در حال نابودی هستیم.

برداشت: ما داستانی طولانی داریم که باید بگوییم، اما الان شب شده و زمان کم است.