مثنویات، تمثیلات و مقطعات

شمارهٔ ۲۸ - بنفشه

سرودهٔ پروین اعتصامی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

بنفشه صبحدم افسرد و باغبان گفتش

که بیگه از چمن آزرد و زود روی نهفت

۲

جواب داد که ما زود رفتنی بودیم

چرا که زود فسرد آن گلی که زود شکفت

۳

کنون شکسته و هنگام شام، خاک رهم

تو خود مرا سحر از طرف باغ خواهی رفت

۴

غم شکستگیم نیست، زانکه دایهٔ دهر

بروز طفلیم از روزگار پیری گفت

۵

ز نرد زندگی ایمن مشو که طاسک بخت

هزار طاق پدید آرد از پی جفت

۶

به جرم یک دو صباحی نشستن اندر باغ

هزار قرن در آغوش خاک باید خفت

۷

خوش آن کسیکه چو گل، یک دو شب به گلشن عمر

نخفت و شبرو ایام هر چه گفت، شنفت

بازگشت به سروده‌های پروین اعتصامی