شمارهٔ ۲۷ - برگ گریزان

برداشت: شنیده‌ام که در زمان پاییز، هنگامی که باد می‌وزد، برگی از درخت جدا شده و به زمین می‌افتد.

برداشت: در بین شاخه‌ها، خود را پنهان کرد و چهره‌اش را از سرنوشت دور نگه داشت، چون قدرت این کار را داشت.

برداشت: او به خود گفت که هیچ تقدیری نمی‌تواند از این درخت پرتوان او را بیندازد یا آسیب بزند.

برداشت: شرایط سخت و فریبنده‌ای به وجود آمده که توجه مردم را به سمت غارت جسم‌ها جلب کرده و در نتیجه، تاج و اعتبار از سر آنها دور شده است.

برداشت: بر تن گل ردای قرمزی پوشاندند و از درختان چمن صدای ناله‌ای به گوش رسید.

برداشت: آسمان به شدت بسیاری از درختان را از ریشه درآورده و ستاره‌های خوشبختی را هم از میان برده است.

برداشت: جوانی و زیبایی زندگی به راحتی از بین می‌رود و این خوشبختی بی‌نهایت که آرزوی همه است، به دست هر کسی نمی‌آید.

برداشت: از دل نرگس، گل نسرین را شگفت کردند و با پای قمری، پر بلبل را شکستند.

برداشت: باغی که در آن گل و خوشبویی نباشد، دیگر رونق و زیبایی ندارد و باغبان هم در این شرایط خوشحال نخواهد بود.

برداشت: از آتش جانسوزی دودی برخواست که نه تار و نخی از پارچه باقی ماند و نه پودی از آن.

برداشت: هر شاخه ناگهان لرزید و برگ بیچاره‌ای از آن افتاد و بر سر راه قرار گرفت.

برداشت: در شب هنگام، صدای برآمدن و خشم پنهان پژمان با رشته‌ای از احساسات عمیق بیان شد.

برداشت: روزی مرا در آغوش خود پرورش دادی و اکنون در سختی‌ها فراموشم کردی.

برداشت: تو مرا شاد کردی مانند کودکان که در آغوشم آرام می‌گیرند. در برخی لحظات، از شیر و در برخی دیگر، از عسل به من نوشاندی.

برداشت: چرا باید روزی به زمین بیفتم، وقتی که دایه‌ام نسیم صبحگاهی بود؟

برداشت: من هنوز به خاطر خوبی‌هایت شادمانم، چرا که به من بدون هیچ دلیلی لطفت را عطا کردی.

برداشت: هنرهای تو ما را قوی و پرتوان کرده است و به خاطر روش و رفتار خوبت، ما خوشحال و راضی هستیم.

برداشت: من فکر می‌کردم ای دوست زیبا، که با تلاش تو می‌توانم در جایگاه خود ثابت بمانم.

برداشت: چرا این چهره‌ی شاداب این‌گونه پژمرده شده است؟ چه چیزی باعث شد که از من نشاط و زندگی‌ات را بگیری؟

برداشت: به یاد آوردن رنج و سختی‌های روزهای فقر و تنگدستی، حس خوبی به انسان می‌دهد و او را وادار می‌کند که به زیر دستانش رسیدگی کند و از آنها حمایت کند.

برداشت: تو با ظاهر زیبای خود به من نشان دادی که در کنار خوبان قرار داری و با عطر خوش گل‌های طیب، معطر کردی روح و روانم.

برداشت: اکنون رابطه ما با دوستی و رفاقت از نور خورشید و باران بهاری جدا شده است.

برداشت: در زمان بهار، وقتی نسیم ملایم آن می‌وزید و خوشبویی گل‌ها به مشام می‌رسید، لحظاتی در آغوش تو استراحت کردم.

برداشت: نسیمی ملایم و دلپذیر مرا به آرامی بر جسمی نرم و لطیف نشاند، که مانند حریر سبز رنگ است.

برداشت: من زمانی شاد و خوشحال هستم که بهار و نوروز آغاز شود و اولین بشارت این فصل را بگویم.

برداشت: هر پرنده‌ای خبر خوشی از کارهای من می‌دهد و هر ابر نیز برای من قطره‌های باران را نثار می‌کند.

برداشت: من با نامی خوش و نیکو زندگی کردم، اما در نهایت چه فایده‌ای داشت، چرا که فقط یک صبح و یک شام زندگی کردم.

برداشت: او می‌گوید دیگر چیزی به جز چالش‌ها و مشکلات در زندگی باقی نمانده و تمام جوانی و قدرت خود را به کار خواهد گرفت تا با آن‌ها مقابله کند.

برداشت: زمانی که سرنوشت ناگهان به سرعت عمل می‌کند، نه از خوبی‌ها سودی می‌توان برد و نه از جنگ و ستیز.

برداشت: وقتی که شب طولانی می‌شود و روزی در کار نیست، نه آدم مستی می‌تواند در آرامش بماند و نه فرد هشیاری می‌تواند احساس راحتی کند.

برداشت: جهان همیشه در حال تغییر و تحول است، در حالی که باغ هم تحت تأثیر طوفان‌ها و نسیم‌ها قرار دارد.

برداشت: تو را از ساقه‌ای کوتاه کردند، اما به خاطر این که درختان ریشه‌های عمیق و قوی‌تری دارند، همچنان رشد کرده‌ای.

برداشت: اگر تو به خاطر تیر تقدیر رنگ و روی خود را باخته‌ای، من نیز تحت تأثیر دست سرنوشت سنگین بارم.

برداشت: هیچ‌کس نمی‌تواند برای همیشه در یک حال بماند و زیبایی و جوانی نیز همیشگی نیست و در سال جاری نیز چیزی از آن نخواهد ماند.

برداشت: عهد و پیمان زندگی در این دنیا پایدار نیست، پس جز سازش و هماهنگی چه راه دیگری داری؟

برداشت: ستمگر، اصولاً همانند گرگ عمل می‌کند و هیچ توجهی به وضعیت و اندازهٔ بره‌ها ندارد، خواه کوچک باشند یا بزرگ.

برداشت: تو مانند نقطه‌ای هستی که در این ماجرا درمانی وجود دارد، زیرا وقتی که این پرگار می‌چرخد، تو را به خوبی می‌توانی پیدا کنی.

برداشت: نه تنها فقط تو مورد ظلم و ستم قرار گرفته‌ای، بلکه من هم به شدت تحت تأثیر این وضعیت هستم و از دل و زندگی‌ام غم و اندوه فراوانی جاری شده است.

برداشت: دنیا به خاطر آسیب تگرگ آسیب دیده است، اما چه اهمیتی دارد که یک برگ از درختی فرو افتاده باشد؟

برداشت: وقتی که تیغ گل‌مهرگان با شاخ و برگ درگیر می‌شود، خون خالصی به زمین می‌ریزد.

برداشت: باغ بدون گل زیبایی ندارد و تو هم تنها یک برگ هستی که ارزشی ندارد.

برداشت: مانند گل که یک هفته خوشبو است و لاله که فقط یک روز می‌درخشد، درد و اندوه تو از این هم بیشتر است.

برداشت: وقتی که آن گنجینه به باغی شاداب و پر رونق تبدیل شد، چه اهمیتی دارد اگر برگ خشک وجود داشته باشد یا نه.

برداشت: من را از خودت بالاتر تصور نکن، زیرا تو مرا شکستی و این من بودم که بازار را خالی کردم.

برداشت: کجا وجود دارد درختی که سرش هیچ برگ و باری نداشته باشد و بخواهد خود را بالا بکشد و خود را نشان دهد؟

برداشت: هیچ کس در بلندیِ خودخواهی باقی نمی‌ماند؛ روزی خواهد رسید که مانند تو بر سر راه قرار می‌گیرد و به زمین می‌افتد.