شمارهٔ ۱۹ - ای رنجبر

برداشت: تا کی باید زیر آفتاب زحمت بکشید و برای به دست آوردن نان از چهره‌ی آب، عذاب بکشید؟ ای کارگر!

برداشت: از این همه زحمتی که می‌کشی و بدی‌هایی که در زیر نور خورشید و در تماس با خاک و باد می‌کشی، چه پاداشی می‌گیری جز سرزنش یا عتاب؟ ای کسی که در رنج هستی.

برداشت: از حقوقی که نادیده گرفته شده، سوال بکن و نترس از منزلت و مقام دیگران ای زحمتکش.

برداشت: همه کسانی که مانند زالو از تو بهره می‌برند و خون تو را می‌مکند، به دست و پا و چهره‌ایت رنگ و لعاب بزن تا از این رنج و زحمت خود جلوگیری کنی.

برداشت: خودخواهی و حرص و طمع را کنار بگذار و برای همیشه دور کن تا حقیقت واقعی و بی‌پرده خود را بشناسی، ای کسی که در تلاش و زحمت هستی.

برداشت: حاکمی که به خاطر پول و رشوه فتوا صادر می‌کند، چگونه می‌تواند به مشکلات فقرا رسیدگی کند؟ ای کسی که در زحمت و رنج هستی، چه امیدی به او داری؟

برداشت: کسی که فکر می‌کند پاک و بی‌آلودگی است، در واقع از هر ناخالصی و آلودگی دوری نمی‌کند و مانند کلاغ به چیزهای بی‌ارزش و مرده توجه می‌کند. ای کسی که در رنج و زحمت هستی، این را بدان که تنها ادعای پاکی کافی نیست.

برداشت: اگر کودکان تو شب‌ها بی‌غذا می‌مانند، نگران نباش. کسی می‌تواند هر شب برای خود غذا تهیه کند، ای زحمت‌کش.

برداشت: اگر گردون (آسمان) به تو نوری نداده است، نگران نباش؛ چون امشب ماهتاب درخشان است و تو، ای رنجبر، می‌توانی از آن نور استفاده کنی.

برداشت: دانش و علم مخصوص پادشاهان و فرزندان آنهاست؛ تو که زحمت‌کش هستی، چه انتظاری از درک کتاب‌ها داری؟

برداشت: مردم کسانی هستند که به قوانین و مسائل سیاسی آگاهند. کارگران در کار خود دچار ناراحتی و اضطراب هستند، ای زحمتکش.

برداشت: هر کسی که لباس زیبا و شایسته‌ای بپوشد، بزرگ و لایق به نظر می‌رسد. اما تو که با زحمت و رنج زیاد زندگی کرده‌ای، لباس‌هات پر از وصله و ترمیم است.

برداشت: لباس تو شاداب و خوش رنگ است، اما چهره‌ات به خاطر گرد و غبار تیره و کثیف به نظر می‌رسد. باید از تو دوری کرد ای کسی که در زحمت هستی.

برداشت: هر چیزی که حاکمان در این جمع بنویسند، صحیح و قابل قبول است و هیچ‌کس از آن‌ها نخواهد خواست که بابت کارهایشان پاسخگو باشند، ای کسی که زحمت می‌کشی.