شمارهٔ ۱۱ - آئین آینه

برداشت: وقت سحر، شانه ای به آینه ای گفت که ای آینه، آسمان چقدر کج سیرت و زمین چه تندخوست.

برداشت: دنیا به ما درد و رنج زیادی داده است، اما خوشبخت کسی است که مانند تو، داشتن سرنوشتی خوب را تجربه کرده است.

برداشت: هرگز تو زحمت دیگران را به دوش نخواهی گرفت، ما هر جا که مشکل یا سختی وجود داشته باشد، آن را به عهده می‌گیریم و تلاش می‌کنیم.

برداشت: در تاریکی و پیچیدگی مسیرهای زندگی ما، هر کدام به نوعی درگیر گفتگو و تبادل نظر با زیبایی‌ها و جذابیت‌ها هستیم.

برداشت: با وجود اینکه ما از زیبایی‌های معشوقان ضربه‌های زیادی می‌خوریم، ولی هر لحظه مشتاق دیدن روی تو هستیم، برای هر کسی که زیباست.

برداشت: هر کس عیب دیگری را پشت سر او بگوید، حتی اگر ظاهرش فریبنده و خوشروی باشد، در واقع دشمن اوست.

برداشت: مردم جلو ما را می‌پذیرند و به ما می‌دهند، زیرا هر آنچه که از خوبی و بدی روبه‌رویم، متعلق به ماست.

برداشت: خار با کنایه‌ای به گل گفت: "چه فایده‌ای از بوی خوب و رنگ زیبا می‌بری؟" گل در جواب خندید و گفت: "هر آنچه هست، همین بوی خوش و رنگ زیباست که من را به وجود آورده."

برداشت: اگر کسی عیب دیگران را بجوید، مانند شانه‌ای است که موها را یکی یکی جدا می‌کند؛ در واقع، همیشه برای عیب‌جویان، عیوب آشکار می‌شود و این افراد به راحتی می‌توانند پشت سر دیگران، عیوبشان را ببینند.

برداشت: اگر کسی از خلق با زبان زشت یاد کند، دوری کن از او، زیرا او بدترین و بدنام‌ترین فرد است.

برداشت: از انگشتان آز و وسوسه‌ها، دامن تقوا و پاکی‌ات را آلوده مکن. اگر این لباس (تقوا) کهنه و پاره شود، دیگر قابل ترمیم و بازگشت نخواهد بود.

برداشت: از محبت و دوستی افرادی که در ظاهر مهربان اما در باطن ریاکار هستند، بهتر است انتقاد و دشنام یک دشمنی باشد که کاملاً صادق و راستگو است.

برداشت: آن چیزی که به دنبالش هستی، همان یار وفادار است. افسوس که هرگز نمی‌توان آن را یافت و تنها یک آرزو باقی می‌ماند.

برداشت: پروین، نماد دوستی و صداقت است و هرگز نمی‌توان با دروغ و فریب کسی را به دوستی و رفاقت کشاند.