شمارهٔ ۹ - آسایش بزرگان

برداشت: شاید شنیده‌اید که راحتی و آسایش افراد بزرگ به این صورت است: آنها به خاطر رنج و درد افراد کم‌بهره و بیچاره، استراحت نمی‌کنند.

برداشت: در این دنیا که تمام آن آلودگی و ناپاکی است، سکونت گزیدن و نه آلوده شدن به مشکلات و فسادهای آن، کاری والا به شمار می‌آید.

برداشت: همیشه سعی کن عادات و کارهای ناپسند خود را کاهش دهی و در عوض ویژگی‌ها و خوی‌های نیک را در خود بیشتر پرورش دهی.

برداشت: برای کار بی‌فایده، از حقیقت دور نشوید و همواره برای خدمت به جسم، روح خود را خسته نکنید.

برداشت: خروج از محیطی که فرد را به گمراهی می‌کشاند، به این معناست که بدون آگاهی از خود و بدون وابستگی به چیزهایی که او را به سمت انحراف می‌برند، باید زندگی کرد.

برداشت: مسیر هر کسی که به گمراهی می‌انجامد، نباید به دروازه‌ای که خطر و فتنه در آن نهفته است، باز شود. در واقع، باید از ورود به چنین مکان‌هایی خودداری کرد.