شمارهٔ ۸ - آرزوی مادر

برداشت: کشاورز باتجربه‌ای در دشت زندگی کرده است و تمام عمرش را در کشت و زرع گذرانده است.

برداشت: در زمان برداشت محصول، تو خودت را از نگرانی‌ها رهانیدی و به آرامش رسیدی.

برداشت: در برابر سختی‌ها و مشکلاتی که از طبیعت به او وارد می‌شد، تلاش می‌کرد تا خود را از چیزهای بی‌ارزش و ناپاک رها کند و به یک حالت بهتری دست یابد.

برداشت: او از سختی‌ها و ناسزاهایی که از این دنیای مادی می‌دید بسیار خسته شده بود، تا جایی که در یک روز تصمیم گرفت همه آن‌ها را در دلش جمع کند.

برداشت: او با هر خاک و بادی گفت‌وگو می‌کرد، در زمان کشت و برداشت، با زمین و طبیعت در ارتباط بود.

برداشت: در صبح زود، هوا به قدری سرد شد که دهقان از سرما لرزید.

برداشت: درخت پیر کهنسال، با سختی و در نهایت ناامیدی، به بار نشستن خاشاک و خار را تجربه می‌کند.

برداشت: هیمه را در کنار انبار چوب گذاشت و آتش را روشن کرد.

برداشت: وقتی آتش شروع به دود کردن و شعله زدن کرد، ناگهان پرنده‌ای آواز خواند.

برداشت: ای کسی که از یکی، شصت سود برده‌ای، در این خرمن، من هم بهره‌ای دارم.

برداشت: نباید که اینجا آتش روشن کنی، ممکن است که باعث سوختن خانه‌ای شود.

برداشت: اگر کسی این خانه را بسوزاند، همانقدر ناراحت می‌شوم که از سوختن کل جهان ناراحت می‌شوم.

برداشت: اگر برقی از آتش خشم به ما برسد، حساب و کتاب ما از این دفتر خارج خواهد شد.

برداشت: مدت ها به امید و آرزو از محدودیت ها و مشکلات دور شدم، زیرا روزی خواهی آمد که چند پرنده زیبای کوچک را خواهم داشت.

برداشت: هنوز آن زمان خوشایند و خوشحال‌کننده نرسیده است و هنوز این مکان بی‌صدا و بدون شادی است.

برداشت: تو از همان شاخه‌ای که آن کو به من باری داد، یاد گرفتی که شوق انتظار داشته باشی.

برداشت: در هر قدمی که برمی‌داری، آرزو و لذتی نهفته است و در دل هر فردی خواسته‌ای وجود دارد.

برداشت: تو می‌توانی جان ضعیف را تقویت کنی، زیرا او از ضعف‌ها و ناتوانی‌هایش می‌ترسد.