شمارهٔ ۲

برداشت: ای کاش که مانند مستان، سر به پای محبوب خود بگذاریم و با دل خالی از خوب و بد، به زندگی ادامه دهیم.

برداشت: در نزد عشق، کسی که احساساتش را بدون هیچ ترس و تردیدی ابراز کند، مانند کبوتر است که نماد صلح و دوستی است. این یعنی کسی که عاشق است باید دل به عشق بزند و به خود اجازه دهد که در دامان محبت فرود آید، حتی اگر در این راه به نظرش آسیب‌پذیر باشد.

برداشت: شمعی که می‌سوزد و نور می‌افروزد، نشان‌دهنده‌ عشق و محبوب است. انسانی که با یاد محبوب، در دلش آتش عشق شعله‌ور است، سوزش و دردی را تحمل می‌کند.

برداشت: اشک را مانند سنگ قیمتی پروردن و غم و درد دل را به صورت جواهر درآوردن، نشان‌دهنده این است که او می‌خواهد از درد و رنج خود سرمایه‌گذاری کرده و از آن زیبایی و ارزش بسازد.

برداشت: هر جا که نور و روشنی وجود دارد، انسان باید مانند پروانه به سوی آن جذب شود و خود را فدای آن کند. اما هر جا که آتش و خطر هست، باید مانند سمندر که در آتش زندگی می‌کند، استقامت و شجاعت نشان دهد و خود را حفظ کند.

برداشت: پیدا کردن آب حیات در تاریکی دل، با این حال نوشیدن آن و به یاد سکندر بودن.

برداشت: باید کوشش کنیم که در دریای وسیع دانش، عقل و اندیشه‌امان را مانند غواصانی ماهر به کار بگیریم تا از آن بهره‌مند شویم و به دنبال سود و فایده برویم.

برداشت: این عبارت به معنای این است که انسان باید گوش جان خود را به شنیدن حکمت و علم باز کند و با دل روشن و بیدار، به درک عمیق‌تری از حقیقت‌های زندگی بپردازد. به عبارت دیگر، همواره باید با آگاهی و درک صحیح، به جستجوی آگاهی و بصیرت بپردازد.

برداشت: در باغ هنر مانند درخت نخل پربار و ثمردار باش، و از کم‌ارزشی و بی‌اهمیتی درختان سرو و صنوبر شرمنده نباش.

برداشت: از مس، با دانش و مهارت، طلا درست کردن و داشتن علم و روح را مانند سنگ جادو بدانیم و کسی که بتواند این کارها را انجام دهد، کیمیاگر واقعی است.

برداشت: انسان باید مانند مور با تلاش و کوشش پیوسته در پی هدف‌های خود باشد و همچون مگس، همیشه آرزوها و خواسته‌هایش را در ذهن داشته باشد.