قصیدهٔ شمارهٔ ۳۸

برداشت: به چه چیزی اهمیت می‌دهی در حالی که خودت دچار ضرر هستی؟ و چگونه می‌توانی به دیگران اعتماد کنی در حالی که بار زیادی بر دوش داری؟

برداشت: تو در خواب به سر می‌بری و بی‌خبر از خود هستی، حتی خوابیده‌ها هم از حال خود آگاهی ندارند، بله.

برداشت: به چه علت تلاش می‌کنی به خودت بال و پر بدهی؟ آیا نمی‌بینی که در نهایت مانند گنجشکی هستی که در دهان ماری قرار دارد؟

برداشت: بر فراز بلندی مانند سپیدار، چه فایده‌ای در باروری است؟ تو باید مانند نخل، میوه‌دار و بارور باشی.

برداشت: این جسم چیست که هر لحظه به نوعی بار سنگینی به دوش دارد، و این موجود بی‌ارزش چه دردی دارد که جانش خواهان و خریدار دارد؟

برداشت: اگر طبیعیّت گرگ به او اجازه دهد، می‌تواند به تو آسیب برساند، اما اگر در برابر او عفو و گذشت کنی، به تو آسیبی نخواهد رساند.

برداشت: اهرامن از سخنان تو نمی‌ترسد چون عمل و رفتاری نداری و فقط حرف می‌زنی.

برداشت: به خاطر زبونی و ضعف خود، به حالت زبونی دچار شده‌ای و این نشان‌دهنده بدبختی توست که به چنین عادت و رفتاری تن داده‌ای.

برداشت: دل و ایمان تو را گرفتند و تو متوجه نشدی که ایمان چه دستوری به تو می‌دهد؟ تو فقط یک بنده‌ی پول هستی.

برداشت: اگر همواره به دنبال هدایت و راه درست باشی و از وسوسه‌های نفس دوری کنی، هرگز به غم و اندوه نخواهی افتاد.

برداشت: آن کسی که نام نیکو و یاد خوب از خود بجا گذاشته است، باقی می‌ماند. حال تو نیز باید در نظر داشته باشی که از خود چه نیکی‌ها و یادگاری‌هایی را بر جای می‌گذاری.

برداشت: اگر در این مسیر دنیوی سرگردان شده‌ای، هر کاری که آسمان برایت رقم بزند، شایسته و لایق آن خواهی بود.

برداشت: دامن خود را آلوده نکن، چرا که مانند پاکان بوده و بندهٔ هوای نفس خود نشو، که به مانند زشت‌کاران خواهی بود.

برداشت: جان تو به خداوند سپرده شده است، پس باید آن را به شیوه‌ای پاک و خالص برگردانی، همان‌طور که آن را دریافت کرده‌ای.

برداشت: زمان بسیار محدود است، ای بازرگان ماهر، همین حالا کالای خود را بخر چون که به زودی به بازار خواهد رفت.

برداشت: چرا تو از نیروی عقل و اندیشه‌ات دست کشیدی و به میدان زندگی وارد شدی تا به جنگ بپردازی؟

برداشت: اگر تو قدرت و نیروی کافی داری، اما تلاش نمی‌کنی، باید بدان که سستی و تنبلی تو را به عقب می‌کشند، نه اینکه به اجبار این‌گونه هستی.

برداشت: دندان‌های تو به گونه‌ای هستند که روزهای اول را می‌شمارند، اما تو نه آنها را می‌شماری و نه اهمیتی به آن‌ها می‌دهی.

برداشت: اگر کمی را بخواهی، بیشتر به دست می‌آوری؛ پروین، چون همیشه از کم، زیاد به دست آورده است.