قصیدهٔ شمارهٔ ۳۷

برداشت: آسمان به خاطر رفتار سریع و ناپسند دنیا ناراحت نمی‌شود و از تمام بدی‌ها و سیه‌کاری‌های بشر سر پیچی نمی‌کند.

برداشت: از گرگ جز گرگ نمی‌تواند بیرون بیاید و از مار نیز چیزی جز مار نخواهد آمد.

برداشت: بی‌خبری و نادانی در افراد وجود دارد، حتی اگر ظاهری بینا و هشیار داشته باشند. در واقع، بسیاری از افراد ممکن است در ظاهر آگاه و هوشیار به نظر برسند، اما از حقیقت امور بی‌خبر باشند.

برداشت: تو بی‌خبر هستی و فکر می‌کنی که آسمان و جریان‌های آن از سحر و دام‌ها بی‌خبرند.

برداشت: تو مانند گندمی هستی که در آسیای دایره‌ای شکل آسیاب می‌شود؛ حال چه یک من باشد و چه هزار خروار.

برداشت: اگر عقل و درک را نپذیری، به جای آن جهل و نادانی در زندگی‌ات غالب می‌شود.

برداشت: چرا درختی را که میوه‌های باارزش و باکیفیت دارد، به‌جای به ثمر نشستن و بهره‌وری از آن، بی‌فایده و بی‌استفاده می‌گذاری؟

برداشت: مواظب باش! از دنیا چیزی نخواه، چون این پست‌فطرت هیچ‌گاه به کسی هیچ پناهی نداده است.

برداشت: زمان به دور تو در حال چرخش است، مانند نقطه‌ای که در یک دایره محصور شده است.

برداشت: مدتی در خواب آسوده بگذران، اما ناگهان زمان بیدار شدن می‌رسد و باید چشمانت را باز کنی.

برداشت: زمانی خواهد رسید که ناگزیر از این عالم خواهی رفت، پس بهتر است آنچه را داری، پشت سر بگذاری.

برداشت: به سرعت و آسانی از این مرحله عبور کردند، چقدر خوب است که سبک‌بار و بی‌خود از این مشکلات عبور کرده‌اند.

برداشت: رفتار ناپسند تو باعث شد که باطن دل خراب و آلوده شود، در حالی که دل باید پاک و بی‌زنگار باشد.

برداشت: برای اینکه در روزی سخت و دشوار به دردسر نیفتی، از لذت‌های زودگذر و مادی کم کن و به دوراندیشی فکر کن.

برداشت: برای آنکه آسیبی به مال‌ات نرسد، باید بتوانی تفاوت بین سود و زیان را بشناسی و عاقلانه تصمیم بگیری تا مالی را به راحتی از دست ندهی.