قصیدهٔ شمارهٔ ۳۶

برداشت: تو به جایگاه و شهرتی بزرگ دست یافته بودی، اما با انتخاب نادرست، ارزش و مقام خود را پایین آوردی و دچار سقوط شدی.

برداشت: تا وقتی که تنها در مورد جسم و ظواهر صحبت می‌کنی، می‌پنداری که تو از آنچه هستی بیشتر به دست آورده‌ای، در حالی که این تنها یک برداشت سطحی است.

برداشت: به خاطر تغییرات فراوانی که در طرز زندگی و ویژگی‌های جسمی پیش آمده، متوجه شو که این تحولات چه تأثیری بر تو داشته است.

برداشت: به جای اینکه تو ماری را سحر کنی، خودت تحت تأثیر جادو و سحر قرار گرفته‌ای.

برداشت: وقتی دل من به روشنی تو روشن شد، دیگر نیازی به شمع خود نداشتم و از آن بیرون رفتم.

برداشت: در نهایت، کار تو را آسمان دزدیده و این کلاغ دزد به دردسر افتاده است.

برداشت: با اینکه در همه جوانب کار آگاه بودی، در این معامله به طرز عجیبی متضرر شدی.

برداشت: تو درس آز را آموختی، از آن فاصله گرفتی و با پذیرش وام، به کسی بدهکار شدی.

برداشت: تو مانند نوری بودی که افکار بد تورا نابود کرد. پیش از این چطور بودی و اکنون چه تغییری کرده‌ای؟

برداشت: تو گنجینه‌ای از امکانات و دل‌نوازی هستی که در این جسم ویران یعنی در این بدن پنهان شده‌ای.

برداشت: ملک آزادی نتوانست به تو آسیبی بزند، تو خود در قلعهٔ جسم گرفتار شده‌ای.

برداشت: هر آنچه در آینه بود، تصویر چهره تو بود. تو فقط تصویر خود را دیدی و به آن دل باختی.

برداشت: تو مانند یک قایق بودی در دریاى هستى که به دلیل طوفان مقدر، به سمت مخالف حرکت کردی.

برداشت: ای دل کوچک، از سختی‌ها و تلخی‌های زندگی چقدر رنج کشیده‌ای که در نهایت به درد و خونریزی تبدیل شده‌ای.

برداشت: زندگی بیشتر شبیه به یک خواب و خیال است و به همین خاطر از اندوهش ناراحت شدی.

برداشت: بنیادها و اساس‌ها به خاطر وجود تو از هم فرو ریختند؛ تو در ابتدا مانند جویباری کوچک بودی و اکنون تبدیل به جیحون (رودی بزرگ) شده‌ای.

برداشت: اشک‌هایت بی‌فایده و بدون خریدار هستند، ای چشمی که با تماشای این گوهر گرانبها پر شده‌ای، چرا این‌گونه شگفت‌زده‌ای؟