قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲

برداشت: این زمانه به دزدی و فریب مشهور شده است، بهتر است که به اطراف و دور و بر خود توجه نکنید و از آن دوری گزینید.

برداشت: اگر برتری و مقام بالایی به تو داده شد، باید فروتن و متواضع باشی و اگر احساس امنیت کردی، نباید به این احساس اطمینان کنی و بی‌احتیاط شوی.

برداشت: در این جهان، چاقوی سرنوشت همیشه افرادی را می‌کشاند و نه تنها دوست را نمی‌شناسد بلکه دشمن را نیز نمی‌شناسد.

برداشت: امروز هم گذشت و فردا هم خواهد گذشت. دی ماه هم که گذشته و نمی‌تواند برگردد.

برداشت: بدون زهر نمی‌توان عسل را از این کندو چشید و بدون خار هم نمی‌توان گلی از این گلزار چید.

برداشت: این بی‌هنر چون آسیاب در حال چرخش است و هزاران سر و گردن را آرد می‌کند.

برداشت: در روزگاری مانند شب‌روی چابک یا مانند یک دزد سیاه‌دل، زمان به سرعت می‌گذشت.

برداشت: ما را به دور از این خانه‌ی قدیمی و بی‌نور خواهند برد، بدون شک روزی چنین خواهد شد.

برداشت: گاه گاهی که علم و دانش کم باشد، مانند چراغی با روغن کم، نورش ضعیف و ناچیز خواهد بود. در واقع، اگر روشنایی و علم کافی نباشد، تاثیر و روشنی کمتری در زندگی و محیط اطراف ایجاد می‌شود.

برداشت: به خودت آگاه باش که از همه چیز درونت و بیرونت اطلاع داری. تو به مانند خوشه‌ای از گندم و کاه هستی که در این دنیای بزرگ، نقش و جایگاه خود را می‌شناسی.

برداشت: اگر می‌خواهی که نتیجه‌ات تلخ نباشد، در دنیای زندگی‌ات به کارهای تلخ و منفی دست نزن.

برداشت: زمانی که در حال زراعت هستی، باید توجه داشته باشی که آنچه بکاری، در فصل برداشت به ثمر می‌رسد.

برداشت: اگر نفس اماره به تو نزدیک شود، دل تو را تاریک و ناآگاه می‌کند، در حالی که در واقع باید روشن و آگاه باشد.

برداشت: بدون شک، هر فردی که با اهریمن رفاقت کند، مدتی بعد خود نیز به فرشته‌ای چون اهریمن تبدیل خواهد شد.

برداشت: ابلیس فریب و نیرنگ خود را به کسانی می‌فروشد و با خود می‌گوید که دیگر چیزی بیشتر از این نمی‌توان از من خرید.

برداشت: از این باغی که تو به آن رسیدی و به آن رسیدگی کردی، جز خار و آزار چیزی برای تو نمانده است.

برداشت: پرندگان تو را به سمت همیان می‌کشند و دزد هم تو را به سمت مقصد می‌برد.

برداشت: تا زمانی که پای تو در حرکت است، به راه ادب و آداب برو؛ و تا زمانی که دست تو فعال و توانمند است، در زمینه هنر تلاش کن.

برداشت: یک لباس بخر که روح را تغذیه کند، شاید قبلاً لباس‌های زیبا و گران‌قیمت خریده باشی.

برداشت: عقل و خرد از دریای وجود انسان به مانند مرجان، گواهی بر ارزش‌های درونی اوست. دل را با معرفت و درک عمیق خود پر کن، گویی شراب عقل می‌نوشی و از آن لذت می‌بری.

برداشت: بدون دست، قدرتی برای بازو وجود ندارد و بدون گاو، گاوآهن کارایی ندارد.

برداشت: برای فرار از مشکلات ناشی از دروغ و بدنامی، باید به حقیقت و صداقت روی آورد و به کمک آن خود را نجات داد.

برداشت: باید بر این خودپسندی غلبه کرد و از دل این کدورت‌ها و موانع عبور کرد.

برداشت: هیچ کس به خاطر این نور دلیری نکرد و هیچ کس به خاطر این نخ و سوزن لباس ندوخت.

برداشت: اگر می‌خواهی که در زندگی‌ات مشکلات و دیوانگی‌ها به سراغت نیایند، باید ابتدا خودت آنها را در دام بیندازی و کنترلشان کنی.

برداشت: در زندگی تجربیات و درس‌های زیادی را آموختی، اما در میان مردم به دلیل نادانی به جایی نرسیدی.

برداشت: اگر هنوز قلعهٔ وجودی‌ات سرد و بی‌روح است، چرا دستت را بر آهن بکوبی؟

برداشت: ما هیچ چیز را جز باد در سبد نریخته‌ایم و هیچ چیزی را جز آب در هاون نکوفتیم.

برداشت: روح انسان به ارزش و گوهری مانند یک ماده قیمتی در درون وجودش است، که روزی آن روح از این جسم خاکی جدا خواهد شد.

برداشت: اگر در کارهایت بی‌راهه روی، حقیقت را نشکن و به آینه‌ای که راستگوست آسیب نرسان.

برداشت: از تارهای عنکبوت برای عبرت گرفتن استفاده کن؛ بر بالای سر و در وجود انسان، این تارها نماد تردید و fragility انسانیت هستند.