قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹

برداشت: ما در بازار جهان مشغول معامله هستیم، گاهی سود به دست می‌آوریم و گاهی هم ضرر می‌کنیم.

برداشت: اگر ما بازرگانی خوب هستیم، پس چرا همیشه به سود و زیان خود اهمیت نمی‌دهیم؟

برداشت: روح ضعیف شده و در قید جسم گرفتاریم؛ عقل ما خسته و در اندیشه‌ای بی‌پایان به سر می‌برد.

برداشت: ما سفره‌ها را برای تامین نیازهای جسمانی‌مان می‌چینیم، اما روح را با گرسنگی و خلوص می‌پروریم.

برداشت: با اینکه عقل مانند آینه‌ای است که اعمال ما را نشان می‌دهد، اما ما هرگز به آن آینه نگاه نمی‌کنیم.

برداشت: اگر ما سنگینی و مشکلاتی داریم، تقصیر چرخ (دوران) چیست؟ ما خودمان بار رفتار نادرست خود را به دوش می‌کشیم.

برداشت: به دلیل تیره و تار شدن وضعیت زندگی، ما نیز در این شرایط سخت و ناگوار قرار داریم و زندگی‌مان را با همین وضعیت می‌گذرانیم.

برداشت: ما به نصیحت‌های خوبان توجه نمی‌کنیم، چون در این فکر هستیم که از آنها بهتر هستیم.

برداشت: قهرمان در خانه محبوس است، اما آتش درون ما خاموش نشده و هنوز شعله‌ای از آن باقی مانده است.

برداشت: کسانی که مهارت دارند، از مسیر دیگری عبور می‌کنند، اما ما که دچار مشکل هستیم، راهی متفاوت را طی می‌کنیم.

برداشت: ما در دشتی که سال‌ها در آن چرا می‌کنیم، نتوانسته‌ایم گرگ را از شبان تشخیص دهیم.

برداشت: وقتی در جستجوی آگاهی و دانش هستیم، آیا به مرحله‌ای می‌رسیم که بتوانیم از محدودیت‌ها و ناتوانی‌های خود عبور کرده و پرواز کنیم، حتی اگر ابزارمان ابتدایی و غیرطبیعی باشد؟

برداشت: ما موعظه‌کننده‌ایم، اما برای خودمان نیست، بلکه برای دیگران بر منبر می‌رویم.

برداشت: ما از عیب‌های آشکار خود آگاه نیستیم، اما می‌خواهیم عیب‌های دیگران را پیدا کنیم و عیب‌جویی کنیم.

برداشت: نفس کم‌ما autoridade de lado پایین ما، این فرد پست را پرورش می‌دهد.

برداشت: از نادانی رها شویم و خود را نادیده نگیریم، از زندگی و جسم خود بگذریم اما از ارزش‌های انسانی و روح خود عبور نکنیم.

برداشت: کدام بادهٔ حقیقت را می‌توانیم بنوشیم؟ ما که در هر خم و هر جام، سرمست هستیم.

برداشت: هر کشاورزی محصولی دارد، نتیجه کار ما چیست اگر ما هم کشاورز باشیم؟

برداشت: زمانی که در مسیر گم شدیم، بهتر است دیگر آن راه را دوباره نپیماییم.

برداشت: از آنجایی که اوراق کمال پراکنده شده است، ما باید تلاش کنیم تا آن‌ها را جمع‌آوری کنیم.

برداشت: وقتی زمان و فرصت به ما می‌دهد، باید آنها را با خوشحالی و شکرگزاری استفاده کنیم.