قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶

برداشت: در خانه نگهبان خواب است و دزدان در کوچه‌ها و بر بام دیو، راهی وجود ندارد و کاروانی بدون هدف و مقصد در حرکت است.

برداشت: اگر تو انسان با عقلی هستی، پس چرا فریب خواسته‌های نفسانی را می‌خوری؟ و اگر انسانی شریف هستی، چرا به شیطنت و ناامیدی گرفتار شده‌ای؟

برداشت: هیچ‌کس از این سرنوشت سخت، بی‌نصیب نمانده است؛ همگان در مسیر زندگی، در حال تلاش و کوشش هستند و سرشان در کار و مشکلات است.

برداشت: اگر در خانه چیزی نداری، جای تعجبی ندارد که دزدان اموالت را ببرند و تو غافل و در خواب باشی.

برداشت: هرگز به دشمن یا نیروهای منفی ایمان نیاور، زیرا دزد هرگز چیزی که دزدیده را به صاحبش بازنمی‌گرداند.

برداشت: آسمان به تو آسیب می‌زند، پس بی‌خبر نباش. زمانه تو را می‌سوزاند، پس احمقانه رفتار نکن.

برداشت: چرا به خاطر کار و زندگی خود را آزار می‌دهی؟ ای انسان بدشانس، چرا در مسیر تأمین نان، خود را به زحمت می‌اندازی؟ ای بدون درک و فهم، چرا این کار را انجام می‌دهی؟

برداشت: در این دنیا، برای شکار افرادی که تجربه کمی دارند، فریب‌ها و تله‌هایی در همه جا گسترده شده است.

برداشت: بسیاری از سقف‌ها فروریختند اما آسمان دچار خرابی نشد. همچنین عمرهای زیادی سپری شد ولی روزها و شب‌ها هرگز تمام نشدند.

برداشت: گرسنه نمان و به این فکر نکن که جگرت را با این هوس خام و نپخته سیر کنی، زیرا این غذا سال‌ها پخته شده و هنوز آماده نیست.

برداشت: اگر زندگی و نشاط را درک کنی، در زمان حرکت و پیشرفت، نگاهت را به جلو معطوف کن و از صرف وقت در کارهای بیهوده پرهیز کن.

برداشت: در تاریکی شب، تا کی باید مانند پرنده‌ای در حال پریدن باشی؟ ای دوست، فرق روشنایی را از تیرگی بشناس.

برداشت: ای قدرتمند، روز مظلومان را تاریک نکن. از دست انتقام، رنج و درد به ما می‌ریزد.

برداشت: بازتوی به پیرزنی که حقش را غصب کرده‌ای، فتوای حلال می‌دهی، اما خود هیچ روزی روزه نمی‌گیری.

برداشت: در زمان گفتگو، نترس و آنچه باید بگویی را بگو، زیرا پنهان کردن حقیقت مانند نگه‌داشتن شمشیری زشت در غلاف است.

برداشت: اگر درد خود را از پزشک پنهان کنی، به همین دلیل این زخم قدیمی به سختی بهبود می‌یابد.

برداشت: برای حفاظت از گله، زمانی که شبان خوابش برد، باید سگی در اطراف باشد، نه اینکه فقط آهوی شاد و خوشحال بگردد.

برداشت: اگر می‌خواهی بلندتر از دیگران باشی و در جایگاه بالایی قرار گیری، چرا به چاه و افتادن در آن رضایت می‌دهی؟ چرا با حرص و طمع به دنبال مال و مقام دنیوی می‌روی، اگر در واقع غلام آن مقام نباشی؟

برداشت: مدتی از مکان قدرت سلیمان دور نشو تا هیچ دیوی نتواند پیامی برای تو ارسال کند.

برداشت: سالیان زیادی است که در مسیر زندگی سفر کرده‌ای، اما هنوز مانند کودکان بی‌خبر هستی و نمی‌دانی که کدام جاده به مقصد صحیح می‌رسد و کدام چاه خطرناک است.

برداشت: پروین، اگر که از علم و دانش بنوشم، نگرانم که به زودی زمانش تمام شود و جام خالی گردد.