قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵

برداشت: ای کسی که از حال و احوال ما بی‌خبری و از محبت ما دوری، همرزمان تو حتی به اندازه صد فرسنگ از تو فاصله دارند.

برداشت: در مسیر درست، چرا باید به سمت چپ و راست بروی؟ رفتار خود را اصلاح کن، تو مانند خرچنگ نیستی که به صورت کج حرکت کند.

برداشت: اگر صورت زیبای خود را در آینه دل روشن نکنی، زنگارها و کدورت‌ها بر آن خواهد نشسته.

برداشت: دل انسان مانند یک باغ است که در آن هزاران گل خوش‌رنگ و زیبا می‌روید.

برداشت: در هر مسیری که قدم بگذاری و دچار سردرگمی شوی، تا زمانی که راهنمای تو هنر و فرهنگ نباشد، به درستی نخواهی رسید.

برداشت: چشم تو در خواب است و به همین دلیل، هر کس که بخواهد می‌تواند از این باغ سیب و نارنگی برداشت کند.

برداشت: این پرنده در تلاش است تا خود را همانند طاووس زیبا و جذاب نشان دهد و به همین خاطر، دم خود را به شیوه‌ای خاص و با رنگ‌های مختلف به نمایش گذاشته است.

برداشت: گنبد آسمان به مانند یک بازیچه است و تو نامی از این بازی‌های شترنگ (شطرنج) شنیده‌ای.

برداشت: در تاریکی شب، تو در دام افتادی و به شدت در چنگال زهرآگین زندگی محصور شده‌ای.

برداشت: ما در انجام کارها بسیار جدی و سنگین‌دل هستیم، مانند چرخ‌دنده‌ای که با سختی و تلاش به حرکت در می‌آید.

برداشت: خودت را به خاطر مسائل کوچک و بی‌اهمیت ناراحت نکن و انرژی‌ات را در مورد چیزهایی که ارزش ندارند، صرف نکن.

برداشت: هر که در مسیر سیر و سلوک قدم برمی‌دارد، نباید از خطاها و مشکلات دلسرد شود. همچنین، انسان عاقل با شنیدن هر کلامی دلگیر و ناراحت نمی‌شود.

برداشت: تو به دقت نگاه کن که این شخص به چه مقام و جایگاهی رسیده ولی بی‌دلیل و به خاطر نوشیدن شراب و حالت مستی به این سرنوشت دچار شده است.

برداشت: گوهرفروش، در موقعیت سختی قرار دارد و در این شرایط یک تکه الماس را می‌فروشد، ولی از دیدگاه ما بیشتر از این الماس، چیزهای بی‌ارزش و بی‌کیفیت را می‌بینیم.