غزل شمارهٔ ۶۳۴

برداشت: ای کسی که به خاطر زیبایی و قد زیبایت، سروها را زیبا نمی‌بینم، حتی اگر همه به تو دشمنی ورزند، تو از همه دوستان هم برتری.

برداشت: اگر حاکمان ظلم کنند، تو هم باید چنان رفتار کنی که در مسیر کامیابی قرار بگیری و اگر نگهداری در این راه سختی به همراه دارد، باید به آن تن در دهی و با آن روبرو شوی.

برداشت: کجا می‌توانم بروم از نظر تو؟ تو که همیشه همراهی می‌کنی و نمی‌گذاری بروم، اما خودت هم راهی را به من نشان نمی‌دهی.

برداشت: شاید اگر به حال من دقت کنی و از دردهایم باخبر شوی، اثر آن به دل تو منتقل شود، حتی اگر در صبحگاهان فقط دودی از دل من ببینی.

برداشت: ما هیچ اهمیتی به سعدی و عمرو زید نمی‌دهیم، اما با این حال، از یک صدای توخالی و بی‌مایه مدام حرف می‌زنیم.