غزل شمارهٔ ۵۲۵

برداشت: تصحیح AI: اگر مانند چهره‌ات گلی در باغ باشد، زمین از زیبایی‌ات به اندازه‌ای برتر می‌شود که نسبت به آسمان مقام والایی می‌یابد. (AI: اگر چهره‌ات مانند گلی در باغ باشد، پس از زیبایی‌ات به اندازه‌ای برتر هستی که زمین نسبت به آسمان مقام والایی دارد.)

برداشت: اگر تو مانند سروی در باغ باشی که وجودت، مجلس را زینت می‌بخشد، آنگاه اگر در باغ سروی سخن‌ران و زنده باشی، چه زیباست.

برداشت: چهره زیبا و رفتار دلنشین و بوی خوشی که از بدن تو می‌آید، اگر تو قدرت داشتی در آغوشم باشی، چه لذتی دارد!

برداشت: انگار در تمام عمرم این خوشبختی به من روی می‌آورد که بتوانم از زندگی بهره‌مند شوم و اگر فقط یک لحظه این خوشبختی نصیبم شود.

برداشت: تنها عیبی که در تو می‌دانم این است که نامهربان و دل‌سختی، ای دلربا! چه جای تاسف بر این زیبایی‌ات اگر واقعا مهربان بودی.

برداشت: به خاطر دوری از محبوبم، هر چیزی که به نظر خوشایند می‌آید برایم طعم تلخی دارد. حتی اگر خوراکی‌های خوشمزه‌ای مثل حلوا هم باشد، چون درون آن زهر وجود دارد، نمی‌تواند برایم لذت‌بخش باشد.

برداشت: اگر لحظه‌ای در کنار یاری که مانند پری است باشیم، و در این لحظه امید به بقا داشته باشیم، بهشت جاویدان خواهد بود.

برداشت: تصحیح AI: تا زمانی که زندگی در بدنم هست، به او وفاداری می‌کنم، حتی اگر جسمم در قبر باشد و اگر تنها استخوانی هستم... (AI: تا زمانی که زندگی در بدنم هست، به او وفاداری می‌کنم، حتی اگر در قبر باشد. و اگر تو تنها استخوانی هستی...)

برداشت: تصحیح AI: می‌گویند: سعدی دردی دارد که پنهان است. اگر این درد پنهان بود، خبری از آن در شرق و غرب عالم نمی‌بود. (AI: سعدی می‌گوید که دردی وجود دارد که پنهان است و اگر این درد نبود، خبری از آن در شرق و غرب نمی‌بود. این نشان می‌دهد که درد و مشکلات اجتماعی یا انسانی ممکن است در جاهایی وجود داشته باشد ولی ممکن است به چشم نیاید.)

برداشت: هر دلی که در درون خود رابطه‌ای معنوی دارد، مانند یک خلوتگاه است که در دل باغی زیبا قرار دارد.