غزل شمارهٔ ۵۱۴

برداشت: تصحیح AI: ای آنکه دلِ خستهٔ من هنگام بازی چون گویی در خم چوگان موهای توست، من احساس می‌کنم که در مقابل تو هیچ‌گونه ارزشی ندارم و حرف‌هایم بی‌معنا است. (AI: ای دل خسته من، هنگام بازی تو به من بی‌احترامی می‌کنی و من احساس می‌کنم که در مقابل تو هیچ‌گونه ارزشی ندارم و حرف‌هایم بی‌معنا است.)

برداشت: غم عشق تو مانند تیری است که در هر جایی که رسیده، بر اثر زخم خود بر زمین افتاده است، درست همچون کمانی که از دو طرف خم شده و به زمین افتاده.

برداشت: تصحیح AI: من هیچ «عجب» ندارم، حتی اگر دوباره به من نیکی کنی، چون شگفتی ندارد که خوب بودن از خوبی انتظار می‌رود.

برداشت: تصحیح AI:  سعدی، اگر دستت را نمی‌گیرد، غمش را از دست مده، کجا ممکن است دوستی مانند او در جهان پیدا کنی؟ (AI: غم سعدی را از دست مده، اگر کسی دست تو را نمی‌گیرد، بدان که در هر کجا ممکن است دوستی پیدا کنی.)