غزل شمارهٔ ۵۰۷

برداشت: تصحیح AI: اگر عشق و محبت را به من هدیه بدهی و یا گزند برسانی، محبت من بیشتر خواهد شد. (AI: اگر عشق و محبت را به دیگران هدیه بدهی و آرامش را به آن‌ها برسانی، محبت تو هم بیشتر خواهد شد.)

برداشت: من هرگز از تو که با شمشیر هم هستی، بیگانه نخواهم شد، چرا که از زمان‌های دور ، با تو آشنایی دارم.

برداشت: تمام پرندگان از قید و بند آزاد خواهند شد، اما من از این قید و بند تو نمی‌خواهم رهایی یابم.

برداشت: هر نوع عذابی که دشوار باشد، برایم قابل تحمل است، جز جدایی.

برداشت: اگر افراد غریبه بیایند، همچنان از حضور دوستان خوشایندتر است که به آنها خدمت کنیم.

برداشت: من تو را بسیار دوست دارم و از این عشق به شدت هیجان زده‌ام. اگر بوسه‌ای برایم داری، بفرما که ارزش زیادی دارد.

برداشت: برخی افراد عیب‌های ما را می‌بینند و می‌گویند که روحانیون از شرایط و حالات ما باخبر نیستند.

برداشت: همه افراد نیکوکار و پرهیزکار بدانند که سعدی از راستی و پارسایی خود پشیمان شده است.

برداشت: من از نوشیدنی و موسیقی و صداهای شاداب نمی‌ترسم، بلکه از تظاهر به زهد و دین‌داری که بدون صداقت است، می‌ترسم.