غزل شمارهٔ ۴۸۷

برداشت: تصحیح AI: اگرپنجه با دست زیبایی نیندازی، بهتر است. و بهتر اینکه عربده‌جوی قدرتمندی را به بازی نگیری. (AI: اگر دست زیبایت را به کار نیندازی، نمی‌توانی با قدرت و مهارت، کسی را به بازی بگیری.)

برداشت: وقتی که عشق و محبتش را به دست آوردی و دلش را بردی، دیگر چاره‌ای نیست اگر او با تو سازگار نباشد، تو باید خودت را با او سازگار کنی.

برداشت: AI: غیر از غم معشوق را نخور تا او غمخوارِ کار تو باشد. و بهتر اینکه تو نمی‌خواهی به مصلحت خودت توجه کنی. (AI: غیر از غم معشوق را نخور، چون غم او تو را فرسوده می‌کند. تو که نمی‌خواهی به مصلحت خودت توجه کنی، نباید به این غم دامن بزنی.)

برداشت: اگر کسی بخواهد با جدایی و فراق مقابله کند، باید قدرت صبر خود را افزایش دهد؛ زیرا زیبایی و جذبه دیگران می‌تواند به راحتی او را آزار دهد و تحمل این درد نیاز به استقامت و صبوری دارد.

برداشت: با این دوستی که ما پیوند محبت برقرار کرده‌ایم، حتی اگر همه چیز باعث ضرر و زیان شود، باز هم در کنار او بودن ارزشمند است.

برداشت: بنده باید در برابر فرمان خداوند تسلیم باشد و این تسلیم نشانه‌ی سربلندی و افتخار اوست.

برداشت: اگر مانند چنگ (آلت موسیقی) مرا بنوازی، پاک می‌شوم و تسلیم تو می‌شوم. یار وفاداری که با مهربانی‌ات به من لطافت می‌بخشی.

برداشت: هیچ تردیدی نیست که من به دست تقدیر از پا خواهم افتاد، ای دوست عزیز، وقتی تو تیر آن را به سمت من پرتاب کنی.

برداشت: امروز مجلس ما به مانند یک باغ زیبا و شاداب است، زیرا نوازنده‌ای از بلبل عاشق با صدای دلنشین خود، آن را به محفل شادی تبدیل کرده است.

برداشت: تصحیح AI: به صدای نالهٔ ساز گوش بده و بلبل را رها کن، زیرا که از سعدی شیرازی بهتر نغمه نمی‌سراید. (AI: به صدای نالهٔ ساز گوش بده و بگذار بلبل بخواند، زیرا که از سعدی شیرازی سخن نگفته است.)