غزل شمارهٔ ۴۶۷

برداشت: در آخر، فقط یک نگاه به ما انداز و با ارادت و محبت، دردی را که داریم تسکین ده.

برداشت: به شدت از پیمان خود تخطی کرده‌ای؛ حالا حداقل یک بار به اشتباه، به وفا عمل کن.

برداشت: ما همه روز به یاد تو هستیم، تو هم یک روز به یاد ما باش.

برداشت: این قاعده را کنار بگذار و دشمنی و خصومت خود را رها کن.

برداشت: بلند شو و به دنیای محدود خودت بیندیش و جبهه‌های بسته و تنگت را رها کن.

برداشت: تصحیح AI: کسی را که خواهان نابودی او هستی، بهتر است بگذاری یکی دو روز در خدمتت باشد. (AI: کسی را که خواهان نابودی او هستی، بهتر است هر روز در کنار دوستانش قرار دهی.)

برداشت: وقتی که ارتباط و محبت برقرار شد، او را دوباره دچار جدایی و دوری کن.

برداشت: اگر در جمع دوستانه‌ای قرار گرفته‌ای و نمی‌توانی از آن‌ها جدا شوی، بهتر است تسلیم شوی و به سرنوشت و تقدیر بسپاری.

برداشت: وقتی با تهدید یا توهین مواجه می‌شوی، بهتر است از خودت دفاع کنی و در برابر دشواری‌ها فقط به دعا و آرامش فکر کنی.

برداشت: تصحیح AI: شکایت از دوست زیبا کار درستی نیست، بلکه بهتر است بگویی زیبارو هرروز ستم و جفا کند. (AI: شکایت از دوست زیبا کار درستی نیست، بلکه بهتر است هر روز از او بخواهی که محبتش را بیشتر کند و به تو جفا نکند.)