غزل شمارهٔ ۴۶۱

برداشت: تصحیح AI: از جان گذشتن آسان است، اما رها کردن محبوب و عشق واقعی غیرممکن است. (AI: سخن گفتن درباره‌ی ترک چیزی آسان است، اما رها کردن محبوب و عشق واقعی غیرممکن است.)

برداشت: هر چه در مورد تلخی‌ها و ناملایمات بگویی، باز هم از آن دهانی که می‌گوید، شیرین و دلپذیر است.

برداشت: تصحیح AI: ما در برابر قامت تو توبه کرده‌ایم از زیبایی‌های سرو گلستان و لطافت‌های آن بگوییم. (AI: ما در برابر تو عذرخواهی کرده‌ایم و در دل به زیبایی‌های گلستان و لطافت‌های آن می‌اندیشیم.)

برداشت: این‌قدر خیال و تصور در تو گرفتار شده است که حتی نمی‌تواند نشانه‌ای از تو بیان کند.

برداشت: در دام و مشکلاتی که در زندگی داریم، به سادگی نمی‌توان امید به نجات و رهایی داشت.

برداشت: در تلاش بودم تا احساسات و افکارم را در تو بنویسم و به خاطر تردیدهایی که داشتم، برایم سخت بود که این کار را انجام دهم.

برداشت: تو آن‌قدر شیرینی که هیچ چیزی به اندازه‌ی تو نمی‌تواند داستانی را زیبا کند.

برداشت: بلبلان با زیبایی و لطافت خاصی که دارند، به خاطر گل‌ها از باغبان گلایه می‌کنند.

برداشت: من نمی‌توانم درد و رنجی که از رفتار ناپسند رقیب به من رسیده را با دوست مهربانم در میان بگذارم.

برداشت: تصحیح AI: کسی که یارش مسافر محمل است و به او نگاه می‌کند و نمی‌تواند به هدایت‌کننده شتران بگوید. (AI: کسی که در کنار دوست خود است و به او نگاه می‌کند، نمی‌تواند به هدایت‌کننده الاغ بگوید چه کار کند.)

برداشت: صحبت‌های خصوصی و دلنشین دوستانه باید بین خودشان بماند و نباید به دیگران گفته شود.

برداشت: تصحیح AI: سعدی داستانی را بیان می‌کند و می‌گوید بسیاری از مردم در دنیا تمایل خواهند داشت حرف‌هایش را پس از او بیان کنند. (AI: سعدی داستانی را بیان می‌کند که می‌گوید بسیاری از مردم در دنیا تمایل دارند حرف‌های خود را بیان کنند.)