غزل شمارهٔ ۴۵۱

برداشت: دو چشم زیبا و فریبنده‌ات به آرامش افراد هشیار آسیب می‌زنند و مثل خواب‌آلودگانی عمل می‌کنند که بر عقل و فکر بیداران غالب می‌شوند.

برداشت: ای آقا، به نصیحت‌کننده بگو: وقتی مشکلات به حدی رسید که نتوان آنها را تحمل کرد، چرا باید از بارش باران و مشکلات دیگر بترسیم؟

برداشت: اگر آن ساقی که مستان را می‌شناخت، هشیاران را می‌دید، آنها هم از خودشان ناامید می‌شدند و مانند من بر دست مست‌ها توبه می‌کردند.

برداشت: تصحیح AI: اگر قرار باشد بهشتی شوم بدون دوست، بهتر اینکه در جهنم با گناهکاران باشم. (AI: اگر قرار باشد بهشتی شوم، بهتر است که با افراد نیک و صالح تعامل داشته باشم و حتی بدون دوستی، تا اینکه در جهنم با گناهکاران زندگی کنم.)

برداشت: بویی به مشامم رسیده که تمام عقل و صبر و هوش مرا از دست می‌دهد. نمی‌دانم این بو از باغ بهشت است یا از بازار عطاران.

برداشت: به خاطر داشته باش که با افرادی که دیدگاه محدودی دارند، نباید درگیر شد. به زمین‌های کنعان سفر کن و در مصر به دنبال فرصت‌های جدید بگرد تا افراد با بصیرت و ارزشمند را بشناسی.

برداشت: ای باد شب، سلامی به آن ماه مجلس بفرست و بگو که تو آزاد هستی و دیگران به خاطر زیبایی تو در غم و اندوه به سر می‌برند.

برداشت: اگر آن فرد سرکش و بی‌رحم روزی حال من را بپرسد، بگو که او به خواب نمی‌رود در شب به‌خاطر اعمال ناپسند و خیانت‌های اطرافیان.

برداشت: اگر به راه من گذرت افتد، لطفا نگاهی به ما بینداز. نگو که پاداش نیکی کسانی که کارهای خوب کرده‌اند، بد خواهد بود.

برداشت: بعضی‌ها می‌گویند وقتی که سعدی سختی را تجربه کردی، تغییر کن و از این شرایط رها شو. اما من می‌خواهم بگویم حتی اگر بمیرم، در کنار کسانی که به وفاداری شهرت دارند، می‌خواهم بمانم.