غزل شمارهٔ ۴۲۹

برداشت: تصحیح AI: اشتباه مکن که فکر کنی من از این در به سرزنش می‌روم، دل من اینجاست، آن را به من پس بده که به سلامت بروم. (AI: مکن اشتباه که فکر کنی من از این در به سرزنش می‌روم، دل من اینجاست، پس به من اجازه بده که به سلامت بروم.)

برداشت: از قبل تصمیم به کنار گذاشتن خودم گرفتم، قبل از اینکه قدمی بردارم. من به خاطر فریب و تزویر نیامده‌ام تا مورد سرزنش قرار بگیرم.

برداشت: تصحیح AI: من از طرفداران قدیمی هستم و جانم را برای عشق می‌دهم. از آنهایی که تازه به تو ارادت یافته‌اند، نیستم که از بهای خسارت بگریزم. (AI: من از طرفداران قدیمی هستم و جانم را برای عشق جدیدم می‌دهم. این عشق که به من ارادت دارد، بر من واجب نیست که از قبل بهایی بپردازم.)

برداشت: تصحیح AI: اگر خبر از تو به گوش من برسد که (گفته‌ای): ای سعدی، بمیر! تا لب گور با احترام و بزرگی خواهم رفت. (AI: اگر خبر مرگ تو به من برسد، ای سعدی، تا لب گور با احترام و بزرگی خواهم رفت.)

برداشت: اگر بدانم که پس از مرگم حشر و نشر من با تو خواهد بود، از قبر با شادی و رقص خارج می‌شوم تا قیامت را ببینم.