غزل شمارهٔ ۳۲۷

برداشت: AI: وقتی ماه روی او از زیر لباسش پیدا شد، از دیدن زیبایی‌اش و تاثیر آن بر من، زبان به سپاس گویی گشودم که از آن زیبایی دور مانده‌ام. (تصحیح AI: وقتی ماه روی او از زیر لباسش پیدا شد، از دیدن زیبایی‌اش و تاثیر آن بر من، گفتم برای دوری چشم‌زخم سوره حمد بخوانم و در اطرافش بدمم.)

برداشت: AI: گردش روزگار چه خواهد کرد با من؟ آیا مسئولیت من بر دوش اوست یا اینکه او خون من را بر دوش دارد؟ (تصحیح AI: گردش روزگار چه خواهد کرد با من از این دو کار؟ یا دست او بر گردنم یا اینکه مسئولیت خون من بر دوش او؟)

برداشت: هر کسی که نمی‌فهمد زاهد (راهب) چگونه به قتل رسیده، بهتر است که به شکل و رنگ ناخن‌های شاهد (یا محبوب) نگاه کند.

برداشت: AI: اگر چمن بگوید که من هم رنگ گل لاله‌ام، باید از پشت آن، زبان سوسن را بیرون بیارم. [تصحیح AI: اگر چمن بگوید که من هم‌رنگ آن زیباروی گل لاله‌ای دارم، باید از پشت، زبان گل سوسن آن چمن را بیرون آورد.(به‌خاطر پررویی و بی‌ادبی آن چمن‌زار!)]

برداشت: AI: ماه و ستاره‌ها را نمی‌توانم به او بیاورم، اما زیبایی سرو و آفتاب، جان را در وجود او جاری می‌کند که این جان در لباسش پنهان است. (تصحیح AI: ماه و ستاره‌ها را نمی‌توانم با او مقایسه کنم، حتی زیبایی سرو و آفتاب را. جسم در پیراهنش، جان را در وجود جاری می‌کند.)

برداشت: AI: من آستینم را از دست فقرا و نیازمندان گرفتم و با این کار می‌خواهم نشان دهم که چطور می‌تواند برود و در دامن من چندین قلب و دل را به همراه داشته باشد. (تصحیح AI: گیرم آستینش را از دست فقرا و نیازمندان گرفت، چطور می‌تواند برود و در دامنش چندین قلب و دل را به همراه داشته باشد.)

برداشت: AI: من به جای دشمنان خود به مجرای خاصی پرداختم و به خودم آزار رساندم. در این دنیا، دشمن من کسی است که خود نیز دشمنانی دارد. (تصحیح AI: من حیثیتم را در راه دشمنان گذاشتم و به خودم آزار رساندم. در این دنیا، دشمن من کسی است که او را دشمن دارد.)

برداشت: AI: اگر به من مویی از سختی‌های زندگی آسیب بزند، برایم بهتر است تا اینکه بخواهم伤‌هایی به بدن دیگران برسانم. (تصحیح AI: اگر من از سختی‌های زندگی، تنم مثل مویی باریک شود؛ برایم بهتر است تا اینکه بخواهم سر مویی بر تنش آسیب رسد.)

برداشت: چه راز و رازی است که من در توصیف او حیران مانده‌ام، گویی که صبحی از سمت مشرق می‌تابد و یکی از درخشش‌های اوست.

برداشت: AI: پس از این، ای دوست، اگر دانشمندان دربارهٔ مسائل بگویند، وقتی که در آنجا نام من را ببینی، قلم بر سر آن خواهند گذاشت. (تصحیح AI: پس از این، ای دوست، اگر دانشمندان دربارهٔ مسائل بگویند، وقتی که در آنجا نام من را ببینی، قلم بر نام من بکش.)

برداشت: سعدی نمی‌تواند با این لباس زهد و تقوا زندگی کند، ای ساقی! یک جام به من بده و این پوشش را از تنم درآور.