غزل شمارهٔ ۳۱۸

برداشت: شاید امشب این خروس به موقع نخواند، زیرا عاشقان هنوز از لبخند و بوسه سیر نشده‌اند.

برداشت: پستان محبوب مانند گوی سفید و شفاف در میان موهای بلندی که به زیبایی تاب خورده، جلوه‌گری می‌کند.

برداشت: در یک شب که دوست با خواب بی‌خبر است، احتیاط کن و بیدار باش تا عمرت بر باد نرود.

برداشت: تا وقتی صدای اذان صبح از مسجد روز جمعه یا صدای طبل از در خانه اتابک را نشنوی، متوجه نخواهی شد که صبح فرا رسیده است.

برداشت: AI: اگر لب بر لب کسی بیفتد، مثل اینکه چشمان یک خروس احمق را ببندیم، در آن صورت حرف زدن درباره‌ی آن کار بی‌فایده است. (تصحیح AI: اگر لب بر لب سرخ یار داری، مبادا به بانگ یک خروس احمق لب از لب او برداری.)