غزل شمارهٔ ۳۰۵

برداشت: AI: از همه چیزها به راستی دوری کن و بدان که هیچ‌کس مانند تو نیست. (تصحیح AI: از همه چیزها به‌راستی می‌توان دوری کرد ولی از تو نه، که هیچ‌کس مانند تو نیست.)

برداشت: معنی: سرچشمه‌هایی که آب شیرین دارند بدون ازدحام مردم نخواهند بود؛ همان‌طور که وقتی ثروتمندی مردم را برای انعام فرا می‌خواند، فقیران بسیاری گرد می‌آیند. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: AI: این عرقی که از بدنت می‌آید، یا بوی گلابی که از دهانت جاری است، یا عطر خوشی که از تو به مشام می‌رسد، نشان‌دهنده‌ی حالت روحی و احساسات توست. (تصحیح AI: این عرق است که از بدنت می‌آید یا گلاب، عطر خوشی که از دهانت جاری است، عبیر است یا نفس که از تو به مشام می‌رسد.)

برداشت: من جان و تنم را برای تو بخشیدم و قلب و چشمم را نیز به تو اختصاص دادم.

برداشت: دل چه ارتباطی با جان دارد وقتی که به واسطهٔ او زنده‌ام؟ ای دوست، بفرما تا بگویم و بگیر.

برداشت: معنی: تیغی که از قبضهٔ شمشیر تو باشد موجب آرامش جان است و تیری که از آن تیردان برآید مرهمی است بر جان خسته و مجروح. - منبع: شرح غزل‌های سعدی / دکتر محمدرضا برزگر خالقی / دکتر تورج عقدایی

برداشت: بهتر است که از بیان درد سری به دیگران پرهیز کنم، زیرا جز خداوند هیچ‌کس از درد من آگاه نیست.

برداشت: نقد و عیب‌جویی می‌کنند که چه چیزی در او دیده‌ای، اما کسی که کور است نمی‌داند چه چیزهایی را بینا می‌بیند.

برداشت: AI: هرگاه که آهو به دنباله‌ی کسی که او را به دام انداخته نرود، نشان می‌دهد که او در واقع به چیزی که او را اسیر کرده، تعلق خاطر ندارد. به عبارت دیگر، وقتی که کسی در جستجوی آزادیش نباشد، به حالت اسارتش ادامه می‌دهد. (تصحیح AI: چگونه آهو به دنبال کسی که او را به دام انداخته نرود.)

برداشت: هر کسی که مانند من دلی شیدا و عاشق دارد، چقدر می‌تواند از گفتن سخنان دلنشین لذت ببرد.

برداشت: ناله سعدی به زیبایی‌ای مشابه بوی خوشی است که از سوزاندن عطر به مشام می‌رسد. در واقع، وقتی او از دل درد و غم صحبت می‌کند، حس خوبی به همراه دارد، مانند عطری که در فضا پخش می‌شود.