غزل شمارهٔ ۳۰۳

برداشت: پروانه از دور احساس خطر نمی‌کند، بلکه با شوق نزدیکی به نور می‌آید تا بسوزد.

برداشت: هر کسی با وابستگی‌اش درگیر است و صاحب‌نظران عشق را هدف قرار داده‌اند.

برداشت: روزی که روز قیامت باشد، دفترهای حساب گشوده می‌شود و اعمال انسان‌ها به نمایش درمی‌آید.

برداشت: معنی: (در روز قیامت) ما با یاد دوست زنده و برای محاسبه آماده می‌گردیم؛ در حالی که موجودات دیگر با دمیدن اسرافیل در صور سر از خاک بر‌می‌دارند. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: AI: ای پروردگار، تو در بهشت هستی تا هیچ‌کس نتواند به حوریان نگاه کند. (تصحیح AI: خدا کند تو در بهشت باشی تا هیچ‌کس نتواند به حوریان نگاه کند.)

برداشت: AI: ما از عشق واقعی و خالص پر می‌شویم و به دنبال لذت‌های زودگذر و سطحی نیستیم. (تصحیح AI: ما از عشق واقعی و خالص پر می‌شویم و به دنبال چشمه‌های بهشتی نیستیم.)

برداشت: نگرانی من این است که اشتیاقم مثل شعله‌ای بسوزاند و پرده‌ی پنهانی را بسوزاند.

برداشت: AI: من می‌دانم و دردی را که دارم، شب طولانی و غم‌انگیز است. (تصحیح AI: من می‌دانم و دردمندی نخفته که شب طولانی و غم‌انگیز چگونه است.)

برداشت: معنی: ای دوست، از هلاک و نابودی ما چه حاصل می‌شود؟ به راستی شکار گنجشکی کوچک برای سیمرغ چه ارزشی دارد؟ - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: AI: نزدیک نمی‌گردی تا چهره‌ام را ببینی و دل نخواهی شد و دور از من می‌مانی. (تصحیح AI: نزدیک نمی‌گردی تا چهره‌ام را ببینی و از چشم دل دور نمی‌شوی.)

برداشت: معنی: نمی‌توانم تو را ترک گویم. اگر آدمی اسیر کمند یار باشد، بهتر از آن است که به فراق مبتلا شود. - منبع: شرح غزل‌های سعدی / دکتر محمدرضا برزگر خالقی / دکتر تورج عقدایی

برداشت: سعدی می‌گوید: وقتی که خواسته‌ات شیرینی و خوبیت دارد، طبیعی است که ممکن است مشکلاتی هم به دنبال داشته باشد، مانند زنبور عسل که برای به دست آوردن عسل باید با آن دست و پنجه نرم کنی.