غزل شمارهٔ ۲۹۲

برداشت: به دهان شیرین آن دلبر نگاه کنید، و به دندان های سفید او که مثل در و مروارید بین لعل لبانش میدرخشید

برداشت: صورت زیبای او مثل باغی است که دیدارش به انسان آرامش میدهد، چشمانش که مثل نرگس است، و دهانش که همچون بنفشه است و گونه های همچون گلنارش

برداشت: AI: به یک نگاه از ما، هزاران دل شاد می‌شود. این نشان‌دهندهٔ ارزش و زیبایی بازار است که می‌توان آن را مشاهده کرد. (تصحیح AI: به یک نگاه از ما، هزاران دل می‌رباید. او خود ارزش و زیبایی بازار است که می‌توان آن را مشاهده کرد.)

برداشت: به زیبایی گل‌های سرخ توجه کنید که همچون سنبل بر روی آن‌ها است و به عطر دل‌انگیز و خوشبو سمن‌زار نگاه کنید که عطرش در فضا پخش شده است.

برداشت: امروز چهره محبوبم بسیار زیباتر از دیروز است و امسال وضعیت من بدتر از سال گذشته است. به این تماشا کنید.

برداشت: در زمان پادشاه عادل، اگر فتنه‌ای نادرست به چشمان مست و خون‌خوار نگاه کنید، نتیجه‌اش چه خواهد بود؟

برداشت: به سخنانش گوش دهید و بدانید که او به خاطر غرورش با کسی صحبت نمی‌کند. به رفتار او توجه کنید.

برداشت: AI: زمانی که چوchaهای موی پریشان برچیده شود، صد دل به زیر آن تار موی زیبا نگاه می‌کنند. (تصحیح AI: زمانی که آن موی پریشان را می‌پراکَنَد، به صد دل به زیر آن تار موی زیبا نگاه کنید.)

برداشت: معنی: دندان‌های سپید و لبان سرخ آن یار به‌سان گنجی است که مار گیسوانش بر بالای آن حلقه زده و نزدیک شدن به آن را دشوار ساخته است. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: معنی: چشمان او با تیغ خونریز غمزه‌هایش به خیره‌کشی شهری را تسخیر کرد. بنگرید که این بیمار چه توانمندی‌هایی از خود نشان می‌دهد. - منبع: شرح غزل‌های سعدی / دکتر محمدرضا برزگر خالقی / دکتر تورج عقدایی

برداشت: سعدی در درون خود همچون آتشکده‌ای است که عشق آتشین و سوزان در دل او شعله‌ور است. برای درک این موضوع، کافی است به اشعار او نگاهی بیندازید.

برداشت: دی گفت سعدی، من به تو تعلق دارم. به خاطر این لحن شوخی‌آمیزت، دوباره به این ظاهرسازی‌های دروغین نگاهی بینداز.