غزل شمارهٔ ۲۷۶

برداشت: معنی: چیزی وجود ندارد که بر لطف و زیبایی محبوب من بیفزاید، مگر این نکته که او  نسبت به دوستان بی‌وفاست و بر سر پیمان خویش نمی‌ماند. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: معنی: لب لعل سرخ و پر آب یار هنگامی که به سخن در‌آید، آنچنان شیرین است که نمی‌توان آن را توصیف کرد. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: از چشمان غمگین من اشک می‌ریزد، به امید اینکه محبوب نگاهی به من بیندازد.

برداشت: معنی: ای محبوب دلربا، بیا که هر لحظه یاد تو در ذهن من زنده است؛ زیرا من همانند تشنه‌ای هستم که یاد آب فقط بر تشنگی او می‌افزاید. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: معنی: جمعی امیدوارند که تو روی بنمایی؛ اگر چه سزاوار نیست که آن کس که مفتون می‌سازد، روی نشان دهد. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: معنی: اگر می‌روی در همان آغاز رفتن مرا بکش و خونم را بریز؛ زیرا اگر چنین نکنی پس از رفتنت خونم از دیدگانم خواهد رفت و به تدریج خواهم مرد. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: معنی: در انتظار تو اشکی که از دیدگانم جاری است، به آب چشم نمی‌ماند؛ گویی چشمه‌ای است که می‌تراود و فیضان می‌کند. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: معنی: هر کسی از پیشگاه تو تمنایی دارد، بر خلاف من که دریغم می‌آید که از تو جز تو را بخواهم. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: معنی: برای من به دست خدمتگزار عبوس خود شکر مفرست. اگر با دستان خود به من زهر دهی، گواراتر از آن شکر است. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: تو مانند کعبه‌ای هستی که ارزش و محبوبیت زیادی دارد و در حقیقت هر کسی که به تو دسترسی پیدا کند، باید سختی‌ها و سفرهای زیادی را پشت سر بگذارد.

برداشت: من هرگز تصور نکردم که قدرت عشق بتواند کنترل و تسلط عقل را از حکیم بگیرد.

برداشت: معنی: ای سعدی، آیا به تو نگفته بودم که به زیبارویان نگاه مکن؟ چون نگریستن به زیبارویان را ترک نکردی و عاشق شدی پس باید تحمل کنی و شکیبا باشی. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: معنی: اگر کسی می‌خواهد در این شهر چشمش به چهرهٔ زیبارویان نیفتد، ناچار باید در خانه خویش را با گِل بپوشاند و از آن بیرون نیاید. (زیرا این شهر پر از زیبارویان است و هر لحظه که پای از در بیرون نهد، زیبارویی را خواهد دید). - منبع: شرح غزل‌های سعدی / دکتر محمدرضا برزگر خالقی / دکتر تورج عقدایی