غزل شمارهٔ ۲۵۳

برداشت: معنی: در آرزوی آنکه یک شب را در حرم کبریایی خداوند سپری کنند، پیمودن هزار بیابان هم آسان است. / بو: امید و آرزو / حرم: ← ۱۴۶٫۸ - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: عشق گاهی به معنای سختی و رنج بردن است و قربانی شدن؛ چه می‌توان کرد وقتی که با کسانی که قدرت دارند، نمی‌توان به راحتی مقابله کرد.

برداشت: معنی: اگر معشوقی که پیشانی‌اش چون ستاره روشن و تابان است، به بام برآید، او را مثل هلال عید به یکدیگر نشان خواهند داد. / ماه عيد: مراد هلال اوّل ماه شوال که عید فطر است. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: معنی: راه فرار بسته نیست؛ اما اسیرانی که بند عشق او را بر پای دارند، از پیش چشمان او به کجا گریزند؟ - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: معنی: در تنم چیزی گرانمایه‌تر از خون ندارم؛ اما خونم فدای عزیزان باد اگر افتخار دهند و دست خویش را به خون ما بیالایند. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: معنی: آیا در میان جماعتی که تو از آنان هستی رسم نیست که به دوستان بپیوندند؟! و آیا در شهر تو بر عاشقان ترحّم و دلسوزی روا نمی‌دارند؟! - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: اگر به جان من طمع داری، من فدای جان تو می‌شوم و به فرمان آن کسی که می‌گویند، غلام حلقه به گوش او هستم.

برداشت: هیچ درخت سرو زیبا و بلند قامت و دلربا نمی‌تواند به اندازه تو زیبا و خوش قد باشد، حتی اگر به آسمان هم سر بکشند.

برداشت: حکایت زیبایی تو و قصه عشق من، به قدری عمیق و دلنشین است که هیچ تعداد داستان‌های لیلی و مجنون نمی‌تواند بر ارزش و اهمیت آن بیفزاید.

برداشت: معنی: سعدی مانند عود است، تا او را بر آتش ننهی و نسوزانی، بوی خوش آن بر نمی‌آید تا اهل محفل از دم بویای او به هر لحظه آسایش برسند. - منبع: شرح غزل‌های سعدی / دکتر محمدرضا برزگر خالقی / دکتر تورج عقدایی