غزل شمارهٔ ۲۴۹

برداشت: معنی: بی‌شک در اینجا شکری وجود دارد که این همه مگس گرد آن جمع شده است، یا چیز عجیبی که این همه هوس‌باز دور آن حلقه زده‌اند! - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: برای به دست آوردن محبت و توجه تو تلاش‌های زیادی کردیم، اما تو هیچ نگفتی که این افراد که در جستجوی ما هستند، چه کسانی هستند.

برداشت: ای رهبر کاروان، چرا این‌قدر شتابان می‌روی؟ آهسته‌تر بران تا در کوه‌ها و دره‌ها دوباره به ما ملحق شوند.

برداشت: صد مشعل روشن می‌شود فقط با یک چراغ. این نور که تو داری، دیگران را نیز نورانی می‌کند.

برداشت: معنی: قلب من به دوستداری و زبانم به اقرار دوستی در پیش توست؛ اما دیگران دغل‌بازانی هستند که فقط حرف می‌زنند و صداقتی ندارند. / قلب (دوم): تقلّبی و ناسره. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: افرادی که در شب آرامش ندارند و به فکر فرو می‌روند، صبح که می‌شود، مانند خورشید روشنی را که از درون خود دارند، آشکار می‌سازند.

برداشت: افرادی که تمایلی به دیدار آن یار ندارند، سوگند می‌خورم که عقل‌شان ناقص و بی‌خودند.

برداشت: معنی: آیا می‌دانی که از دست نگهبان تو چه ستمی بر ما می‌رود؟ به‌راستی که حیف است  طوطی و کلاغ (تو و نگهبانت) در یک قفس باشند! - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: طالع: -> ۱۲٫۳ / معنی: در بخت و اقبال من نبوده است که در نزدیک تو زندگی کنم؛ بنابراین از دور تو را دعا می‌کنم، اگر دعاهایم را به تو برسانند. - منبع: شرح غزل‌های سعدی / دکتر محمدرضا برزگر خالقی / دکتر تورج عقدایی