غزل شمارهٔ ۲۴۸

برداشت: معنی: ای دوست، این قدر دلربایی مکن؛ زیرا صاحب‌نظران به تو مشغول‌اند و خویش و بیگانه از پیش و پس به تو چشم دوخته و نگران تواند. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: معنی: کسی پیدا نمی‌شود که به طور پنهانی با تو نرد عشق نبازد و به تو نظری نداشته باشد. من هم همان‌طور که همه مردم پنهان به تو عشق می‌ورزند، به تو عشق می‌ورزم. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: معنی: فقط آنان که چشم ارادتی به روی تو دارند صاحب‌نظر به‌شمار می‌آیند و دیگران نابینایند و بصیرتی ندارند. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: هر کسی که در مورد دینش نگران است و هر کسی که برای دنیایش غصه می‌خورد، بعد از غصه‌ خوردن برای چهره تو، دیگر نگرانی‌هایشان بی‌فایده است.

برداشت: ای ساقی، آن کوزه‌ای که در خمخانه است را به درویش بده، زیرا آنها که مردند، خود گلی هستند که در دل کوزه‌ها نهفته‌اند.

برداشت: چشمی که زیبایی تو را ندیده، چه چیز دیگری را دیده است؟ افسوس بر کسانی که به بی‌خبر از زیبایی تو، زندگی خود را می‌گذرانند.

برداشت: به کجا می‌خواهی بروی و چه چیزی تو را نگران کرده است؟ زیرا از هر سو، گروهی در انتظار تو هستند.

برداشت: معنی: کسانی که با دیدن تو به وجد می‌آیند و دست‌افشانی و پای‌کوبی می‌کنند، وقتی می‌روی در طلب تو جامه چاک می‌کنند. - منبع: شرح غزل‌های سعدی / دکتر محمدرضا برزگر خالقی / دکتر تورج عقدایی

برداشت: سعدی می‌گوید: نمی‌توان درباره‌ی بی‌محبتی سخن گفت، زیرا حتی اگر از خانه بیرونم کنند، باز هم در آستان آن می‌نشینم و عشق ورزیدن را ترک نخواهم کرد.