غزل شمارهٔ ۱۸۴

برداشت: دل من نمی‌تواند به راحتی از شوق و اشتیاق یار دست بکشد و از راه کسانی که هوشیار و عاقل هستند پیروی کند.

برداشت: خدایا، تو خود عشق را که بلای جان ما شده‌است، از جان ما قطع کن، زیرا جان قادر نیست که از عشق دل بردارد. [بر‌گرفتن: بر‌داشتن.] - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: لحظه‌به‌لحظه آب می‌شوم و با این حال می‌سوزم و اگر پرده از روی کارم بر نمی‌افتد، به دلیل صبر و شکیبایی است. [ گداختن: ذوب شدن و سوختن / ساختن: تحمل و مدارا کردن / کنایه: پرده از سر اسرار بر گرفتن (اسرار را فاش کردن) ] - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: جسم مجروحم ستم چرخ را مثل باری بر دوش دارد و دیگر نمی‌تواند جفای یار را افزون بر بار جفای فلک است تحمل نماید. [خسته: مجروح و آزرده و فرسوده / سربار: باری که بر سرِ بار بسیار افزایند. / تشبیه: جور به بار "اضافهٔ تشبیهی"] - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: وقتی که دوست بار غم را از دل یار خویش بر‌نمی‌دارد، شایسته است که دعوی یاری نکند. [تشبیه: غم به بار / آرایهٔ تکرار: یار ] - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: اکنون که یار یکسره از من دست بر‌نمی‌دارد و ترکم نمی‌کند، چه می‌شود اگر از سر مهر‌ورزی یکبار به حمایتم برخیزد و از من دستگیری نماید؟ [وفا: وعده به جا آوردن و به سر بردن دوستی و عهد و پیمان، ثبات در قول و سخن / گرم ز دست به یکبار بر نمی گیرد : اگر مرا یکباره رها نمی‌کند و از من دست نمی‌کشد./ کنایه: دست گرفتن (یاری و کمک کردن ).] - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: سعدی در آتش جدایی بسیار رنج می‌کشد و همچنان از امید به دیدار دوباره دست برنمی‌دارد.