غزل شمارهٔ ۱۵۶

برداشت: وقتی نظر فرهاد بر رخ شیرین افتاد، آه از نهادش بلند شد و از پای درآمد. [فرهاد و شیرین : -> غزل ۵۵ بیت دوم / نظر: نگاه / کنایه: دود به سر آمدن (شیفته و بی‌قرار گشتن ). از پای درافتادن (بیچاره و درمانده شدن) /  تلمیح: اشاره به داستان فرهاد و شیرین ] - شرح غزل‌های سعدی

برداشت: و هنگامی که مجنون از شراب رخسار لیلی از خود بی‌خود شد، دیگر به پدر و مادر خویش نیندیشید و از زر و سیم هم چشم پوشید. [ مجنون و لیلی: بیت دهم غزل هفتم / طلعت: چهره و رخسار / فارغ افتادن: بی‌نیاز و مستغنی گشتن. / تشبیه: طلعت به جام (اضافهٔ تشبیهی) / تلمیح: اشاره به داستان لیلی و مجنون ] - شرح غزل‌های سعدی

برداشت: وقتی که رامین غم عشق ویس را برگزید، از تاج و تخت پادشاهی جدا افتاد. [ رامین و ویس : -> بیت دهم غزل هفتم / کلاه و کمر: تاج و کمربند شاهی ] - شرح غزل‌های سعدی

برداشت: و هنگامی که کار وامق در غم عشق عذرا از حدّ تحمّل گذشت، از آن پس مدام، کارش غصّه خوردن و در سحرگاهان آه کشیدن بود. [ وامق و عذرا : -> بیت هشتم غزل چهارم/ کنایه: به جان رسیدن (به هلاکت نزدیک شدن، تا حدّ مردن آمدن) / تلمیح: اشاره به داستان وامق و عذرا ] - شرح غزل‌های سعدی

برداشت: صد هزار نفر پیر و جوان مثل من از شراب عشق سرمست افتاده‌اند./ تشبیه: عشق به شراب / کنایه: بی‌خبر افتادن (مست و بی‌خویش و مدهوش گشتن). - شرح غزل‌های سعدی

برداشت: این شور و شر عشق فقط گریبان مرا نگرفته است، بلکه مردمان بسیاری اسیر کمند عشق گشته‌اند. [ شور و شر: ترکیب عطفی، فتنه و آشوب / تشبیه: عشق به کمند ] - شرح غزل‌های سعدی

برداشت: روزی چشم من از سر عشق به دلبری نظری افکند و در اثر آن یک نگاه هر دو جهان در نظرم بی‌ارزش شد. [نظر: نگاه / کنایه: از نظر افتادن (بی‌ارزش و خوار شدن، بی‌اعتبار گشتن) / آرایهٔ تکرار: نظر ] - شرح غزل‌های سعدی

برداشت: عشق آمد و چنان آتشی در دلم زد که در اثر آن هزار سوز به جگرم افتاد. [ کنایه: آتش به دل زدن (بی‌قرار و شیفته کردن). سوز در جگر افتادن (مشوّش و پریشان و نا آرام گشتن) ] - شرح غزل‌های سعدی

برداشت: مرا سرزنش نکن اگر به سبب عشق دلم آشفته شد، زیرا از این دست اتفاقات بسیار به خاطر تقدیر و سرنوشت پیش می‌آید.

برداشت: سعدی تا کی میخوای راز دلت را از مردم پنهان کنی چرا که تک تک مردم مثل ماجرای عشق تو را تجربه کردن