غزل شمارهٔ ۱۲۶

برداشت: فقط در زمین نیست که در زیبایی بی‌نظیر هستی بلکه ماه درخشنده آسمان هم به‌زیبایی تو نیست.

برداشت: به قد و قامت زیبای سرو توجه نمی‌کنم زیرا به‌زیبایی قد و بالای تو نیست.

برداشت: در همه شهر کسی را نمی‌شناسم که شکار تیر تو نشده‌است.

برداشت: هیچکس عاشق غیر تو نخواهد شد زیرا دلی نیست که عاشق تو نیست.

برداشت: اگر مثل منی را به یاری بگیری، من چه کنم که مثل تویی ندارم؟

برداشت: چیزی که عیان است این‌است‌ که دلی آهنین و سخت، شایسته سینه مانند حریر تو نیست.

برداشت: نام سعدی که آن‌را نمی‌شناسی، در همه دنیا به عاشقی و عشق‌بازی معروف شده است.