پای سرو بوستانی در گِل است
سرو ما را پای معنی در دل است
دربارهٔ این سروده
این شعر به طبیعت عشق و حالات عاشقان میپردازد. شاعر در ابتدا به زیبایی و معنای درونی عشق اشاره میکند و بیان میکند که دیدن محبوب نشانهای از شانس خوب است. او نصیحت نیکخواهان را به چالش میکشد و میگوید تلاش در عشق بیفایده نیست. همچنین، شاعر به تضاد بین شوق و عقل اشاره دارد و میگوید عشق بر صبر غالب است. در نهایت، او به اهمیت فداکاری در عشق اشاره میکند و نشان میدهد که زندگی بیدوستی بسیار دشوار است. عاشق در این دنیا غرق در احساسات است و به عقیده او، مجنون (عاشق) عاقلترین انسانها هستند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
هر که چشمش بر چنان روی اوفتاد
طالعش میمون و فالش مُقبل است
نیکخواهانم نصیحت میکنند
خشت بر دریا زدن بیحاصل است
ای برادر ما به گرداب اندریم
وان که شَنْعَت میزند بر ساحل است
شوق را بر صبر، قُوّت غالب است
عقل را با عشق، دعوی باطل است
نسبت عاشق به غفلت میکنند
وآن که معشوقی ندارد غافل است
دیده باشی تشنه مستعجل به آب
جان به جانان همچنان مستعجل است
بذل جاه و مال و ترک نام و ننگ
در طریق عشق، اول منزل است
گر بمیرد طالبی در بند دوست
سهل باشد؛ زندگانی مشکل است
عاشقی میگفت و خوش خوش میگریست
جان بیاساید که جانان قاتل است
سعدیا نزدیک رای عاشقان
خلق مجنونند و مجنون عاقل است