غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۹

سرودهٔ سعدی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

عشرت خوش است و بر طرف جوی خوشترست

می بر سماع بلبل خوشگوی خوشترست

۲

عیش است بر کنار سمن‌زار خواب صبح؟

نی، در کنار یار سمن‌بوی خوشترست

۳

خواب از خمار بادهٔ نوشین بامداد

بر بستر شقایق خودروی خوشترست

۴

روی از جمال دوست به صحرا مکن که روی

در روی همنشین وفاجوی خوشترست

۵

آواز چنگ مطرب خوشگوی گو مباش

ما را حدیث همدم خوشخوی خوشترست

۶

گر شاهد است سبزه بر اطراف گلستان

بر عارضین شاهد گلروی خوشترست

۷

آب از نسیم باد زره‌روی گشته گیر

مفتول زلف یار زره‌موی خوشترست

۸

گو چشمه آب کوثر و بستان بهشت باش

ما را مقام بر سر این کوی خوشترست

۹

سعدی! جفا نبرده چه دانی تو قدر یار؟

تحصیل کام دل به تکاپوی خوشترست

بازگشت به سروده‌های سعدی