غزل شمارهٔ ۶۸

برداشت: _چشمانت زیباست و هنگاهی که خواب‌آلوده باشد زیباتر است. طعم و مزهٔ دهانت از شکر خالص هم نیکوتر و لذّت‌بخش‌تر است. [خوش = زیبا / ناب = پاک و خالص] - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: پناه بر خدا از آن لبخند شکرین، چرا که لبخند تو از شکفته شدن شکوفهٔ آبدار و تازه هم زیباتر است. [ زنهار = شبه جمله به معنی امان و پناه / شکوفهٔ سیراب = شکوفهٔ پر‌آب و تازه و باطراوت ] ـ منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: به خود گفتم شمعی برافروزم و چهره‌ات را در پرتو آن بنگرم، امّا دریافتم که نیازی به افروختن شمع نیست. زیرا چهرهٔ مهتابی تو زیباتر از روشنایی شمع است. [ برکردن = روشن کردن و افروختن ] - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: دیشب آرزو می‌کردم که لحظه‌ای به خواب خوش فرو روم، امّا امشب نگریستن به روی تو را از خواب خوشتر می‌دارم. [ دوش = دیشب / نظر = نگاه ] - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: بستری از چرم سخت و خاردار در خوابگاه عاشقی که محبوب در کنار اوست، از بستر نرم برای او لذّت‌بخش‌تر است. [ کیمخت خارپُشت = پوست خشن و سفت، پوست در‌هم کشیده و چین و چروک‌خورده / خارپُشت = جوجه تیغی / سنجاب = جانوری است بزرگتر از موش و کوچکتر از گربه، مویش در نهایت نرمی و تازگی و از پوست آنها پوستین گران‌بها سازند. (لغت‌نامه).] - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: اگر از آن سوی دریای آتش مرا از سر لطف صدا بزنی، به شوق می‌آیم، زیرا بر روی آتش رفتن برایم از در آب بودن لذّت‌بخش‌تر است. منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: از زیبایی‌های آب جاری و سبزه‌زاران و دشت و لاله‌زار با من سخن مگوی که نگریستن به دوستان و معشوقگان برای من از زیبایی‌های طبیعت لذّت‌بخش‌تر است . [احباب = جمع حبیب، دوستان و یاران ] ـ منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: ای محبوب من، به من از دست نگهبانان تندخوی زهر مده. زهر را با دستان خود به من بنوشان که در آن صورت از شربت گلاب هم خوشگوارتر است. [ رقیبان = جمع رقیب، نگهبان و مراقب، کسی که مواظبِ معشوق است و عاشق را از او دور می‌کند، معمولاََ دایهٔ دختر این نقش را بر عهده داشت و گاهی هم عاشق و معشوق از غفلتِ رقیب استفاده کرده و با اشاراتِ چشم و ابرو، قول و قرار می‌گذاشتند و سخنان خود را به یکدیگر می‌گفتند. / جُلّاب = معرّب گلاب، شربتی که از قند و گلاب سازند و ایرانیان آن را به معنی مطلق شربت به کار می‌برند. ] - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: سعدی دیگر به گوشهٔ تنهایی پناه نمی‌برد. زیرا هر چند تنهایی خوش است، ولی همنشینی با دوستان خوشتر است. [ خلوت = عزلت و گوشه‌نشینی / صحبت = مصاحبت و همنشینی / اصحاب = جمع صاحب، دوستان و یاران ] - منبع: شرح غزل‌های سعدی

برداشت: هر فصلی از این کتاب پر نقش و نگار و زیبا را که از برکنی و به خاطر بسپاری، یا ورق بزنی، گویی یکی از درهای بهشت است که می‌گشایی و خواهی دید که هر دری از در دیگر یا هر فصلی از فصل دیگر بهتر است. [ باب (مصراع اوّل) = فصل و قسمت / باب (مصراع دوم) = در / نگارین = زیبا و خوش / برکردن = حفظ کردن و به خاطر سپردن / کتاب نگارین = کنایه از کتاب غزلیات زیبای سعدی ] منبع: شرح غزل‌های سعدی / دکتر محمدرضا برزگر خالقی / دکتر تورج عقدایی